Obowiązek utrzymania obszarów proekologicznych dotyczy rolników posiadających więcej niż 15 ha gruntów ornych, z uwzględnieniem gruntów ornych niezgłoszonych do płatności. Rolnicy ci zobowiązani są do utrzymania obszarów proekologicznych na powierzchni odpowiadającej przynajmniej 5% powierzchni gruntów ornych w gospodarstwie.

Międzyplony ścierniskowe

Za obszary proekologiczne (EFA) uznawane są międzyplony lub pokrywa zielona, rozumiane jako wsiewki traw w uprawę główną, lub mieszanki utworzone z co najmniej 2 gatunków roślin z następujących grup: zbóż, oleistych, pastewnych, bobowatych drobnonasiennych, bobowatych grubonasiennych oraz miododajnych.

Międzyplony ścierniskowe wysiewane w ramach obszaru proekologicznego (EFA) muszą być utrzymywane minimum 8 tygodni od siewu. Jednak do wyboru mamy dwa warianty - stały termin wysiewu i utrzymania mieszanki, bądź podejście indywidualne.

-W przypadku złożenia oświadczenia do ARiMR o wysianiu międzyplonu, międzyplon możemy zlikwidować po 8 tygodniach od zasiania (wysiew w okresie od dnia 1 lipca do dnia 20 sierpnia).

-Przy stałych terminach, wysiew odbywa się od 1 lipca do 20 sierpnia danego roku i międzyplon należy utrzymać na polu co najmniej do 15 października.

Międzyplony ozime

W przypadku międzyplonów ozimych, wysiewana jest mieszanka również przynajmniej dwóch gatunków roślin (jak wyżej wymienione). Należy zachować odpowiednie terminy siewu i zachować na polu przez określony czas.

-Wysiew od dnia 1 lipca do dnia 1 października danego roku

-Utrzymanie na polu do dnia 15 lutego kolejnego roku.

Rośliny ozime wysiewane jesienią do zbioru lub wypasu, nie mogą być jednocześnie deklarowane jako obszary proekologiczne. Międzyplony podlegają likwidacji w okresie wiosennym. W przypadku pozostawienia ich na polu jako plonu głównego, zgłoszony międzyplon dyskwalifikuje się jako EFA.

Zalety stosowania międzyplonów

Przy znacznej powierzchni zasiewów zbóż w strukturze kraju, uprawa poplonów stanowi ważny element zmianowania. Jako rośliny okrywowe naturalnie ograniczają parowanie wody z gleby w okresie letnim i jesienno-zimowym, korzystnie wpływają na stan fitosanitarny gleby oraz poprawiają zdrowotność roślin następczych. Wzbogacają glebę w substancję organiczną oraz składniki mineralne z rozkładu resztek pożniwnych, co jest warte rozważenia, przy dzisiejszych wysokich cenach nawozów mineralnych.

Międzyplony ścierniskowe mogą być przeznaczone na paszę (rzepa ścierniskowa, seradela), zielony nawóz (facelia, gorczyca biała, łubin), bądź pozostawione do wiosny jako mulcz. W międzyplonach ozimych zbieranych lub przeorywanych jako zielony nawóz, stosuje się dość często żyto ozime, ze względu na jego wysoką zimotrwałość. Do często uprawianych gatunków należą również: mieszanki wyki ozimej z inkarnatką i życicą wielokwiatową, żyto lub pszenżyto z wyką ozimą, a także żyto z rzepakiem czy inkarnatka z żytem i wyką.