Według JKI punktem wyjścia jest ścisły związek między pszenicą a żytem, ​​które jest bardziej odporne na suszę niż pszenica ze względu na bardziej rozwinięty system korzeniowy. Celem jest wykorzystanie odpowiedniej informacji genetycznej żyta w pszenicy. W wyniku pierwotnej socjalizacji żyta i pszenicy wiele rodzajów pszenicy na całym świecie przenosi sekwencje genów z genomu pochodzącego z żyta i wykazano, że są one odpowiedzialne za lepszy rozwój korzeni.

Jednak wykorzystanie tej informacji genetycznej jest często zaburzone przez inne geny przenoszone z żyta, które mają negatywny wpływ, na jakość przetwarzania pszenicy, W projekcie naukowcy chcą oddzielić pożądane od niepożądanych właściwości. Skorzystali oni z faktu, że Międzynarodowe Konsorcjum Sekwencjonowania Genomu Żyta (IRGSC) ostatnio obszernie scharakteryzowało genom żyta. Dostępne obecnie genetyczne plany żyta i pszenicy umożliwiły znacznie szybsze i bardziej precyzyjne wykorzystanie ważnych cech hodowlanych.

TERTIUS jest finansowany przez niemieckie ministerstwo rolnictwa i, według JKI jest sztandarowym projektem w dziedzinie hodowli roślin w uwzględnionym w dokumencie dyskusyjnym na temat strategii uprawy roślin uprawnych 2035. Na poziomie międzynarodowym projekt ma efekt sygnalizacyjny w odniesieniu do rozwoju strategii hodowlanych w celu zwalczania głodu na świecie. Zostanie on zintegrowany, jako wkład Niemiec w globalną sieć „Sojuszu na rzecz dostosowania pszenicy do upałów i susz” (AHEAD)