Azot w nawozach może występować w trzech formach: azotanowej (N-NO3-), amonowej (N-NH4+) oraz amidowej(C-NH2). Każda z dostępnych z tych form działa nieco inaczej. Należy jednak mieć świadomość, że niektóre zalety danej formy w określonych warunkach mogą stać się wadami i odwrotnie. Postarajmy się jednak wymienić najważniejsze cechy poszczególnych form. Pomoże nam to wybrać najlepszy nawóz do wiosennego nawożenia:

FORMA AZOTANOWA

Zalety:
• Działa natychmiast, najszybciej przyspiesza wegetację.
• Pobudza wytwarzanie cytokinin, które u zbóż stymulują krzewienie (funkcja dokrzewiająca).
• Wpływa korzystnie na pobieranie przez rośliny potasu, magnezu i wapnia.
• Nie ma potrzeby mieszania jej z glebą

Wady:
• Nie jest długo zatrzymywana w glebie, łatwo ulega wymyciu
• Nie stymuluje rozwoju systemu korzeniowego
• Powoduje większe uwodnienie tkanek, co obniża mrozoodporność roślin (może zbyt szybko rozhartować rośliny)
• Zwiększa ryzyko gromadzenia się azotanów

FORMA AMONOWA

Zalety:
• Dobrze zatrzymywana w glebie (sorbowana przez kompleks sorpcyjny),
• Wolniej ale równomierniej pobierana przez rośliny (w stosunku do formy azotanowej)
• Dobrze działa również w niskich temperaturach
• Sprzyja rozwojowi systemu korzeniowego
• Stymuluje pobieranie fosforu, siarki, boru

Wady:
• Gdy zamieni się w amoniak może ulegać stratom poprzez ulatnianie
• Mniej stabilna w glebach o wyższych wartościach pH (np. świeżo wapnowanych)
• Siarczan amonu, który zawiera tą formę azotu, silnie zakwasza glebę

AMIDOWA

Zalety:
• Nie powoduje rozharotwania roślin
• Powoduje najmniejsze zasolenie gleby
• Udostępnia azot w długim okresie czasowym
• Najniższe ryzyko akumulacji azotanów w roślinie

Wady:
• Działa najwolniej (do rozkładu wymaga aktywności enzymu ureazy)
• Efektywnie działa w wyższych temperaturach (hydroliza mocznika silnie uzależniona jest od temperatury gleby)