Kukurydza będąc rośliną ciepłolubną wykazuje dużą wrażliwość na niskie temperatury, co przejawia się zmniejszonym pobieraniem składników pokarmowych, głównie fosforu. Objawia się to tym, że podczas chłodów przybiera purpurowo fioletowy odcień. Zatem wskazane jest, aby fosfor w nawozach był w formach dobrze rozpuszczalnych, co zapewnia lepszą dostępność fosforu dla roślin w okresach krytycznych. Poza tym dodatkowe zwiększenie stężenia fosforu w roztworze glebowym można uzyskać stosując nawożenie zlokalizowane, które wykonuje się łącznie z siewem nasion.

Szczególnie dobre efekty daje zlokalizowane nawożenie kukurydzy nawozami wieloskładnikowymi, które oprócz fosforu zawierają azot w formie amonowej (N-NH4). Forma ta bowiem sprzyja pobieraniu fosforu. Jednocześnie z przeprowadzonych badań wynika, że zlokalizowane stosowanie nawozów pozwala znacznie zwiększyć ich efektywność (w przypadku fosforu nawet do 30 proc.).

Zatem jak wynika z przytoczonych informacji chcąc uzyskać wysoką efektywność nawożenia kukurydzy przynajmniej część składników (szczególnie fosfor) należy zastosować w sposób zlokalizowany. Brak tego typu nawożenia należy zatem uznać, jako błąd agrotechniczny który przyczynia się do wzrostu kosztów uprawy, a często także jest przyczyną niższych plonów (szczególnie w sytuacji zimnej wiosny, kiedy to kukurydza ma problem z pobieraniem składników pokarmowych).

Fragment artykułu autorstwa Dr hab. Witolda Szczepaniaka z UP w Poznaniu, który ukazał się w marcowym numerze FARMERA pt: Przedsiewne nawożenie pod kukurydzę.