W nawożeniu dolistnym wykorzystuje się mocznik czyli formę amidową (NH2) azotu, który ma dość niskie właściwości parzące. Jednak nie jest dobrym rozwiązaniem w suchych warunkach glebowych i przy panujących wysokich temperaturach. Wówczas zawsze występować będą straty azotu. Pod wpływem operacji słońca i wysokich temperatur azot z formy amidowej (NH2) oraz amonowej (NH4) łatwo przekształca się w amoniak (NH3) i ulatnia się do atmosfery.

Gdy jest sucho mniejsze straty azotu są z nawozów saletrzano-amonowych niż z amidowych i dlatego przy deficycie wody nie stosuje się mocznika. Nawóz można natomiast podać (na suche rośliny) przed spodziewanym deszczem. Zabieg opryskiwania mocznikiem przeprowadza się wieczorem (ewentualnie wcześnie rano – w pochmurne dni), kiedy panują niższe temperatury.

Stężenie roztworu mocznika dla kukurydzy powinno wynosić 6 proc. (6 kg nawozu na 100 l wody). Jednocześnie podaje się mikroelementy: miedź (uprawy bez obornika), cynk, bor oraz siedmiowodny siarczan magnezu w stężeniu 5 proc. (5 kg nawozu w 100 l wody), który dostarcza mikroelementy i chroni rośliny przed poparzeniami.