W przypadku bardzo wysokiej lub wysokiej zawartości fosforu i potasu w glebie dawki można zmniejszyć odpowiednio: o 50 i 25 proc. (dokładne dawki zamieszczone są w papierowym wydaniu Farmera w tabelach).

Nawożenie fosforem stymuluje wzrost korzeni. Dlatego też właściwe zaopatrzenie roślin w fosfor jest niezmiernie ważne już od początku wegetacji. Dobrze rozwinięty i aktywny metabolicznie system korzeniowy, którego wielkość zależy od obecności łatwo dostępnego fosforu już od wczesnych faz rozwoju, jest jednym z istotnych wskaźników odporności roślin na suszę.

Potas jest podstawowym składnikiem mineralnym roślin pobieranym w największych ilościach. Wpływa na pobieranie azotu, który z kolei określa szereg procesów kształtujących plon. Potrzebne ilości potasu roślina uprawna może pobierać z gleby tylko wówczas, gdy uprzednio wytworzyła głęboki system korzeniowy zdolny do eksploatacji głębszych warstw profilu glebowego. Analogicznie jak w przypadku fosforu plonotwórczą rolę potasu trzeba rozpatrywać nie tyle w kontekście bezwzględnego wzrostu plonów uprawianych roślin, ile w aspektach minimalizacji działania czynników stresowych, wywołujących utratę potencjału plonowania oraz pogorszenie jakości plonu użytkowego.

Najczęściej stosowanymi formami nawozów fosforowych są superfosfaty (np. superfosfat potrójny zawierający 46 proc. P2O5), a nawozów potasowych – sole potasowe (np. sól potasowa zawierająca 60 proc. K2O). Nawozy te mogą być mieszane i wysiewane łącznie. Stanowi to uproszczenie technologii nawożenia i zmniejsza skutki nierównomiernego rozmieszczenia nawozów. Należy pamiętać jednak, że miesza się nawozy o podobnym uziarnieniu, tzn. granulowane z granulowanymi, a pyliste z pylistymi. Zmieszanie na przykład granulowanego superfosfatu z krystaliczną solą potasową prowadzi do rozwarstwienia mieszanki.

Nawozy fosforowe i potasowe powinny być dobrze wymieszane z glebą na głębokość 15-20 cm. Wpływa to korzystnie na rozwój systemu korzeniowego roślin. Gdy wzrasta zapotrzebowanie roślin na składniki pokarmowe, mogą one lepiej korzystać z umieszczonych głębiej nawozów. Podstawą ekonomicznie efektywnego nawożenia fosforem i potasem jest właściwy odczyn gleby.

Do przedsiewnego nawożenia zbóż jarych przydatne są też nawozy wieloskładnikowe. Duży ich asortyment umożliwia wybór nawozu najlepiej dostosowanego do zasobności gleby i potrzeb pokarmowych rośliny. Są to nawozy zawierające dwa lub więcej podstawowych składników pokarmowych, tj. azot, fosfor, potas, a niekiedy także magnez, siarkę oraz mikroelementy.

Fragment artykułu autorstwa prof. Alicji Pecio, który ukazał się w marcowym numerze FARMERA pt: Nawożenie przedsiewne pod zboża jare.