Efektem wdrożenia programu ma być wypełnienie obowiązków Polski jako państwa członkowskiego oraz realizacji zadań wynikających z art. 104 ust. 1 z 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne. Program może już niedługo wejść w życie, bo jak wynika z naszych nieoficjalnych informacji, został on już podpisany, ale według oficjalnych danych Rządowego Centrum Legislacji 12 czerwca skierowano projekt do podpisu premiera. Pisaliśmy już na temat zmiany terminów stosowania nawozów TUTAJ. Teraz przyszedł czas na inne dane.

Podczas międzynarodowego sympozjum „Wyzwania związane z planowanym wprowadzeniem Dyrektywy Azotanowej w Polsce” dr hab. Renata Gaj z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu mówiła o tym jakie zmiany czekają rolników. Podzieliła gospodarstwa na kilka grup i podała wymagania kogo te nowe przepisy będą dotyczyć.

1. Gospodarstwo prowadzące chów lub hodowlę drobiu powyżej 40 tys. stanowisk lub chów lub hodowlę świń powyżej 2 tys. stanowisk dla świń o wadze ponad 30 kg lub 750 stanowisk dla macior

a. jest obowiązany do posiadania planu nawożenia,

b. może do 30 proc. gnojówki i gnojowicy zbyć do bezpośredniego wykorzystania.

2. Podmiot obowiązany do posiadania planu nawożenia:
a. opracowuje plan zgodnie z zasadami dobrej praktyki rolniczej, na podstawie składu chemicznego nawozów oraz potrzeb pokarmowych roślin i zasobności gleb, uwzględniającego stosowane odpady i nawozy,

b. przy zakupie nawozu naturalnego lub produktu biogazowego musi uzyskać pozytywną opinię okręgowej stacji chemiczno-rolniczej, zwanej dalej „okręgową stacją”, o tym planie – nie później niż do dnia rozpoczęcia stosowania nawozu naturalnego lub produktu biogazowego.

3. Posiadający gospodarstwo o powierzchni powyżej 100 ha użytków rolnych (stanowiących jego własność, dzierżawionych przez niego lub będących w jego użytkowaniu lub w użytkowaniu wieczystym) lub

- uprawiającym uprawy intensywne, o których mowa w załączniku nr 10 projektu, na gruntach rolnych na powyżej 50 ha, lub

- utrzymujący obsadę większą niż 60 DJP wg stanu średniorocznego,

- opracowuje plan nawożenia azotem przy zastosowaniu uproszczonego bilansowania azotu. Plan nawożenia azotem opracowywany jest corocznie, odrębnie dla każdego pola (rośliny, pola) i przechowuje się go w gospodarstwie przez trzy lata od dnia jego sporządzenia.

4. Planu nawożenia nie opracowują podmioty, spełniające co najmniej jeden z warunków:
a. gospodarujące na powierzchni większej lub równej 10 ha użytków rolnych,

b. utrzymujące zwierzęta gospodarskie z liczbie większej lub równej 10 DJP wg stanu średniorocznego,
Podmioty gospodarujące na powierzchni większej lub równej 10 ha użytków rolnych lub utrzymujące zwierzęta gospodarskie w liczbie większej lub równej 10 DJP wg stanu średniorocznego są zobowiązane do posiadania planu nawożenia, planu nawożenia azotem albo obliczeń maksymalnych dawek azotu.

5. W gospodarstwach, które są zobowiązane do opracowania planu nawożenia lub planu nawożenia azotem nie można stosować wyższych dawek nawozów niż wynikające z planu nawożenia lub planu nawożenia azotem.

6. W gospodarstwach, których nie dotyczy obowiązek opracowania planu nawożenia lub planu nawożenia azotem, nawozy należy stosować w dawkach nie przekraczających maksymalnych dawek azotu działającego ze wszystkich źródeł dla upraw w plonie głównym, podanych w załączniku nr 9 projektu.

Ewidencja zabiegów agrotechnicznych związanych z nawożeniem azotem powinna zawierać informacje o:
- dacie stosowania nawozu,
- rodzaju uprawy i powierzchni tej uprawy, na której jest stosowany nawóz,
- rodzaju stosowanego nawozu,
- terminie przyorania nawozu naturalnego, w przypadku stosowania tego nawozu na terenie o dużym nachyleniu,
- dodatkowe informacje.

Jakie inwestycje będą potrzebne w ramach realizacji dyrektywy? Zdaniem dr hab. Renaty Gaj nowe wymagania dotyczące przechowywania nawozów naturalnych będzie musiało spełnić prawie 543,5 tys. gospodarstw znajdujących się aktualnie poza obszarem OSN. Powinno powstać dodatkowo 2496,7 tys. m2 płyt gnojowych oraz 101402 tys. m3 zbiorników na gnojowicę.

Dodatkowo, jak wyliczyła, przewiduje się, że 1580 gospodarstw rolnych w skali kraju będzie wykazywało znaczące potrzeby w zakresie powiększenia infrastruktury do sporządzenia i przechowywania kiszonek z pasz soczystych. W tym celu w skali całego kraju powinno zostać wykonane dodatkowo 476,7 tys. m2 płyt oraz powstać 133,8 tys. m3 zbiorników na odcieki.

- Łączne nakłady inwestycyjne na zbiorniki i płyty przeznaczone do składowania kiszonek z pasz objętościowych są prognozowane na kwotę 119,5 mln zł. Potrzeba rozbudowy infrastruktury do przechowywania pasz w największym stopniu ma wystąpić w województwie podlaskim (23,1 mln zł), mazowieckim (22,7 mln zł), wielkopolskim (13,4 mln zł) i warmińsko-mazurskim (12,2 mln zł) – dodała dr hab. Gaj.