Na początku XX przybywało ludności w Europie i na naszym kontynencie coraz bardziej realnym zagrożeniem stawał się „wielki głód”. Wówczas nie było możliwości lepszego odżywienia roślin i poprawy wydajności plonowania;. gleba, rośliny nie były w stanie zapewnić dostatecznej ilości pożywienia naszej rosnącej populacji. Brakowało azotu, który jest potrzebny roślinom do wzrostu.

Zapewnienie roślinom azotu stało się w tamtych czasach wyzwaniem dla Europy. Importowano guano i saletrę z Ameryki – było to kosztowne i niewystarczające względem potrzeb dla europejskich rolników. Przełomowe okazało się odkrycie Fritza Habera, któremu udało się „zamienić” azot z powietrza w formę stałą. Ówczesna prasa pisała o nim, że „zrobił chleb z powietrza”.

Fritz Haber opracował metodę syntezy amoniaku, nazwaną później metodą Habera i Boscha. Razem z Carlem Boschem (współtwórcą BASF) pracował nad wdrożeniem technologii w skali przemysłowej. Był to przyczynek do powstania fabryki nawozów BASF, którą wybudowano w Ludwigshafen (Niemcy), gdzie rozpoczęto produkcję amoniaku z wodoru i azotu z atmosfery.