Działanie adiuwanta widoczne jest zwłaszcza podczas niekorzystnych warunków pogodowych – suszy bądź opadów deszczu. Wspomaga też działanie na chwasty, które są średnio wrażliwe na dany środek chwastobójczy lub są w zawansowanych fazach rozwojowych, gdzie zabieg był wyraźnie wykonany zbyt późno.

Poza tym jego zastosowanie prowadzi do zmniejszenia dawki herbicydu, nawet od 20 do 50 proc. Trzeba jednak pamiętać, że w wypadku wykorzystywania obniżonych dawek, odpowiedzialność za ewentualne straty i efekt końcowy zabiegu ponosi rolnik.

Jak je dobierać? Przede wszystkim należy zapoznać się z etykietą-instrukcją środków ochrony roślin, które zawierają informacje o możliwościach stosowania z konkretnym adiuwantem lub grupą środków wspomagających. Poza tym adiuwanty są przeznaczone do aplikacji z konkretnymi substancjami czynnymi (ale też i nawozami na etapie mieszanin zbiornikowych), jak również gotowymi handlowymi produktami (które są dodane w toku produkcji).

Adiuwanty możemy podzielić w zależności od ich właściwości, ale też i przeznaczenia

1. Modyfikujące:
- stabilizatory, które zabezpieczają przed rozwarstwieniem zawiesiny lub emulsji środka,
- emulgatory, które umożliwiają połącznie się wody i oleju,
- dyspersanty, które zapobiegają sedymentacji cząsteczek,
- kompatybilatory, które ułatwiają mienianie się komponentów,
- humektanty, który wpływa na czas odparowania wody z kropel,
- środki obciążające, które wpływają na zwiększenie zarówno ciężaru, jak i lepkości cieczy,
- penetranty, które wpływają na zwiększenie przemieszczania się substancji czynnych,
- związki przeciwdziałające pienieniu się i antykorozyjne,
- kondycjonery wody, które wpływają na poprawę jakości wody potrzebnej do wykonania cieczy użytkowej.

2. Aktywujące:
- surfaktanty (środki powierzchniowo-czynne),
- niektóre sole mineralne,
- oleje i ich pochodne.

3. Wieloskładnikowe (łączące w sobie cechy adiuwantów modyfikujących i aktywujących).