• Dominującą chorobą grzybową na plantacji rzepaku ozimego w woj. warmińsko-mazurskim była zgnilizna twardzikowa, która zostawiła liczne sklerocja (formy przetrwalnikowe) w łodygach roślin.
  • W okresie wiosennym największy problem stanowił chowacz łodygowy, który złożył jaja w roślinie. Larwy uszkadzały pędy, ograniczając przepływ wody i składników pokarmowych.