Jesienno-zimowe wzrosty temperatur sprzyjały porażeniu roślin przez patogeny chorobotwórcze. W plantacjach zbóż ozimych dominuje mączniak prawdziwy zbóż i traw, widoczne są choroby podsuszkowe, zagrożeniem jest septorioza paskowana liści pszenicy.

Zabieg ochronny przeciwko chorobom wykonuje się w fazie strzelania w źdźbło (BBCH 30) i nie później niż w fazie pierwszego kolanka (BBCH 31). Oznacza to, że oprysk preparatami fungicydowymi przeprowadza się wówczas, gdy tylko możliwy jest wjazd ciągnikiem na pole.

Zabieg wykonuje się na podstawie monitoringu zagrożeń, systemu wspomagania decyzji, historii pola, mrozoodporności i podatności odmian na choroby. Jeśli o zagrożeniu informuje system wspomagania decyzji to lepiej jest zastosować preparat kilka dni wcześniej niż go opóźnić.

Utajony okres rozwoju większości grzybów chorobotwórczych ma 4-7 dni, dla niektórych gatunków to nawet do 28 dni, dlatego przesunięcie zabiegu na później to dawanie szansy na rozwój grzybów, uwalnianie zarodników, które odpowiadają za rozprzestrzenianie się choroby.

Preparat zwalczający, należy dobrać przeciwko głównemu zagrożeniu, przy czym trzeba też uwzględnić pozostałe agrofagi, zwłaszcza jeśli wskazuje na to historia pola i wrażliwość odmiany. Na początku ruszenia wiosennej wegetacji atakować będzie przede wszystkim mączniak prawdziwy zbóż i traw oraz septorioza paskowana liści, która rozwija się na martwych tkankach roślin i wykorzystuje chlorozy spowodowane przez mróz