Chemiczna ochrona zbóż ozimych w terminie przedwschodowym opiera się na kilku substancjach czynnych stosowanych samodzielnie lub w mieszaninach. W zdecydowanej większości przypadków można nimi zabezpieczyć plantację przed miotłą zbożową oraz wieloma różnymi gatunkami dwuliściennymi.

Chlorosulfuron 

Jest jedyną substancją należącą do sulfonylomoczników dozwoloną do przedwschodowego zastosowania w zbożach ozimych. W zależności od preparatu można ją użyć w pszenicy, pszenżycie i życie w zalecanej dawce 20-25 g/ha (np. Glean 75 WG) lub tylko w pszenicy w dawce 20 g/ha (np. Chlorsulfuron 75 WG). Zwalcza miotłę zbożową, ale jedynie biotypy nieuodpornione na sulfonylomoczniki oraz chwasty dwuliścienne, takie jak np. gwiazdnica pospolita, maruna bezwonna, samosiewy rzepaku czy tobołki polne. Nie należy nim opryskiwać pól o pH gleby wyższym niż 7,5 oraz tych, które były nawożone przedsiewnie wapnem typu tlenkowego. Ponadto działanie tych herbicydów może być opóźnione przez suszę oraz zbyt niskie lub wysokie temperatury.

Diflufenikan

Herbicydy z tą substancją wykazują wysoką skuteczność chwastobójczą zwłaszcza w odniesieniu do fiołka polnego, ale dobrze eliminują też gwiazdnicę pospolitą, jasnotę purpurową, mak polny i inne gatunki dwuliścienne. Natomiast informacje na temat skuteczności zwalczania miotły zbożowej są rozbieżne. W poszczególnych etykietach można przeczytać, że gatunek ten jest wrażliwy (np. Ossetia), średnio odporny (np. Flash 500 SC) lub odporny na tę substancję (np. Diflotex 500 SC) albo w ogóle nie jest wymieniony. Skuteczność chwastobójcza tych środków może być niższa w okresie suszy oraz na glebach o dużej zawartości substancji organicznej. Zabiegi wykonane na lekkich glebach piaszczystych lub z dużą ilością frakcji kamieni i żwiru mogą uszkadzać uprawy.

Mieszaniną obu powyższych substancji (zawartą w herbicydzie Glean Strong 54 WG) można zabezpieczyć plantację przed miotłą zbożową i chwastami dwuliściennymi, takimi jak fiołek polny, mak polny czy przytulia czepna. Przedwschodowo zalecana jest do oprysku w pszenicy, pszenżycie i życie, w dawce 120 g/ha.

Flufenacet

To substancja z grupy oksyacetamidów, która w herbicydach znajduje się w stężeniach 480, 500 lub 600 g/l. Służy przede wszystkim do zwalczania chwastów jednoliściennych (wg różnych producentów wrażliwymi gatunkami mogą być miotła zbożowa, wiechlina roczna, wyczyniec polny, stokłosa bezostna lub życica trwała). Skuteczność tej substancji wobec gatunków dwuliściennych jest zróżnicowana w poszczególnych etykietach – przykładowo fiołek polny jest klasyfikowany jako wrażliwy na np. Diplomat 480 SC, natomiast odporny np. na Glosset SC, pomimo tej samej dawki substancji czynnej (240 g s.cz./ha). Niektóre etykiety (np. Cetnik 500 SC) przewidują możliwość stosowania mieszanin zbiornikowych z preparatami zawierającymi diflufenikan (Saper 500 SC lub Adiunkt 500 SC lub Herubin 500 SC). Skuteczność herbicydów zawierających flufenacet może być mniejsza na glebach z dużym udziałem materii organicznej. Na niektórych odmianach zbóż środki te mogą spowodować objawy fitotoksyczności, ale nie powinny mieć wpływu na plonowanie.

Fabryczną mieszaniną flufenacetu z diflufenikanem można wyeliminować m.in. miotłę zbożową, wyczyńca polnego, gwiazdnicę pospolitą lub przytulię czepną. Zarejestrowana jest do użycia w pszenicy, jęczmieniu, pszenżycie lub życie (Carthago SC) lub tylko w pszenicy lub jęczmieniu (np. Arnold). Połączenie flufenacetu z pikolinafem (Pontos) to skuteczna kombinacja przeciwko takim chwastom, jak np.: miotła zbożowa, fiołek polny, gwiazdnica pospolita, przetacznik perski czy tasznik pospolity.

Flurochloridon

Ta substancja należąca do pochodnych pyrolidonu skutecznie eliminuje z upraw miotłę zbożową oraz wiele gatunków dwuliściennych (np. fiołka polnego, przytulię czepną, rumian polny). Znajduje się jedynie w dwóch środkach (Racer 250 EC i Vernal 250 EC), którymi opryskiwać można pszenicę przy zastosowaniu dawki 1-2 l/ha oraz pszenżyto lub żyto, dawką 1-1,5 l/ha.

Pendimetalina

To związek z grupy dinitroanilin. Herbicydy zawierające ją w stężeniu 330 g/l (np. Pencot 330 EC) stosuje się w dawce 3-5 l/ha, natomiast te, w których tej substancji jest 400 g/l (np. Penpol 400 EC), zaleca się użyć w dawce 2,5-4,1 l/ha. W obu wersjach można nią zabezpieczyć plantacje pszenicy i jęczmienia m.in. przed miotłą zbożową, wyczyńcem polnym, fiołkiem polnym, maruną bezwonną, samosiewami rzepaku, przytulią czepną, tasznikiem pospolitym.

Prosulfokarb

Zawarty w preparatach jednoskładnikowych (np. Boxer 800 EC) chroni m.in. przed miotłą zbożową, gwiazdnicą pospolitą, jasnotą purpurową, przetacznikami i przytulią czepną. Wykonanie zabiegu mieszaniną prosulfokarbu z diflufenikanem (np. Boxer Evo EC) to dobry sposób na wyeliminowanie z upraw powyższych gatunków oraz podniesienie skuteczności wobec np. fiołka polnego.