Na liściach pszenicy ozimej pojawiły się charakterystyczne pomarańczowo-czerwone plamki - urediniospory grzyba wywołującego chorobę. Oznacza to obecność grzyba Puccinia recondita f.sp. tritici, który jest sprawcą rdzy brunatnej.

Długie, wilgotne, ciepłe jesienie i zimy sprzyjają patogenom chorobotwórczym. Nie bez znaczenia jest wysoki udział zbóż w płodozmianie, co także stwarza dogodne warunki dla rozwoju patogenów chorobotwórczych. Szczególnie narażone są odmiany zbóż charakteryzujące się mniejszą odpornością na choroby, zwłaszcza w plantacjach przy uproszczonym płodozmianie. Występowaniu rdzy brunatnej sprzyja także wysokie nawożenie upraw azotem, deficyt potasu i płytka orka.

Rdza brunatna choć najbardziej lubi wysoką wilgotność powietrza i temperatury powietrza powyżej 10°C to z powodzeniem rozwija się w temperaturach niższych (od 2°C). Zima na ten moment przypomina bardziej jesień stąd już w styczniu obserwujemy objawy rdzy brunatnej.

W sprzyjających warunkach rdza brunatna będzie intensywnie się rozprzestrzeniać. Wraz z rozwojem infekcji, w wyniku porażenia blaszka liściowa żółknie i zasycha. Po wykłoszeniu zbóż, liście pokryte są niemal całkowicie brązowo-brunatnymi plamkami. Straty w plonie mogą sięgać ok. 50 proc.

Progi ekonomicznej szkodliwości i termin zwalczania rdzy brunatnej:

  • w fazie krzewienia (BBCH 21 - 29), gdy na 10-15 proc. liści obserwuje się pierwsze objawy rdzy. W razie potrzeby następny zabieg wykonać należy po upływie około 15 dni;
  • w fazie strzelania w źdźbło (BBCH 30-39), jeżeli co najmniej 10 proc. źdźbeł wykazuje objawy porażenia;
  • w fazie kłoszenia roślin (BBCH 51-59), jeżeli pierwsze objawy porażenia występują już na liściu podflagowym lub flagowym.