Samosiewy rzepaku ozimego mogą stanowić duży problem dla plantacji buraka cukrowego. Ich zwalczanie bywa problematyczne. Przyjęcie odpowiedniej taktyki pozwala jednak wyeliminować to zagrożenie.

Jak zwalczać samosiewy rzepaku w buraku?

 Podstawowe substancje czynne zwalczające ten gatunek chwastów to metamitron (Goltix, Metafol Pro i inne herbicydy zawierające metamitron) oraz triflusulfuron metylu (Safari 50 WG, Grando 50 WG). Pewne działanie wykazuje także lenacyl.

Rzepak jest chwastem stosunkowo silnie wrażliwym na stosowane herbicydy, jednak często nie widzimy pełnej skuteczności zabiegów. Wynika to z dość szybko tworzącej się kutykuli, która spowalnia i osłabia wnikanie herbicydów.

Skutecznym rozwiązaniem jest stosowanie adiuwantów bazujących na estrze metylowym oleju rzepakowego (np. Atpolan BIO 80 EC Premium - adiuwant wielokierunkowy, Toil, Partner+ - adiuwanty jednokierunkowe). Standardowe adiuwanty należące do grupy surfaktantów (np Trend 90 EC) znacznie lepiej niż adiuwanty olejowe zwiększają stopień pokrycia chwastów cieczą roboczą, jednak nie posiadają właściwości rozpuszczających warstwę woskową na chwastach.

Najpierw wlewamy Atpolan Bio Premium, później wybrane środki ochrony roślin Fot. AK
Najpierw wlewamy Atpolan Bio Premium, później wybrane środki ochrony roślin Fot. AK

Atpolan BIO 80 EC Premium bazuje na rozpuszczalniku dla warstwy woskowej, a także posiada wbudowany bufor pH- stabilizuje pH cieczy roboczej w zakresie 7 -7,2 co jest najoptymalniejszym zakresem dla wszystkich sulfonylomoczników.

Temperatura modyfikuje rozwój roślin

Warstwa woskowa na powierzchni chwastów silnie tworzy się zarówno podczas niskich temperatur (ochrona rośliny przed możliwymi przymrozkami) jak i podczas słonecznych dni (spowalnianie parowania wody i poprawa gospodarki wodnej). Gatunkami chwastów, które szybko reagują na takie stresy są między innymi: komosa biała ale także i samosiewy rzepaku. 

Warstwa woskowa posiada właściwości hydrofobowe - objawia się to np. okrągłymi kroplami rosy na blaszce liściowej. Osłabia wnikanie herbicydów do chwastów, osłabiając działanie. Jedynym sposobem na jej pokonanie jest jej rozpuszczenie adiuwantem olejowym.

Dodatek adiuwanta do zabiegu herbicydowego

Najlepiej sprawdzają się w tym adiuwanty zawierające ester metylowy oleju rzepakowe. Bardzo ważne jest ich dawkowanie - im więcej adiuwanta tym mieszanina posiada lepsze właściwości rozpuszczające wosk. Minimalna dawka wynosi 1 l/ha, a najoptymalniej jest stosować taki adiuwant w dawce 1,5 l/ha. Ważny jest też wydatek cieczy roboczej - nie powinno się przekraczać wydatku 200 l/ha - powoduje to rozcieńczenie adiuwanta i herbicydu w cieczy roboczej, obniża się zdolności zatrzymywania się kropel na chwastach (siewki chwastów mają wyjątkowo delikatne liścienie) i osłabia wnikanie herbicydów.

Niezwalczony rzepak wykorzystuje szybko przestrzeń i niską konkurencję jaką dla niego stanowi  burak w początkowym okresie rozwoju Fot. AK
Niezwalczony rzepak wykorzystuje szybko przestrzeń i niską konkurencję jaką dla niego stanowi burak w początkowym okresie rozwoju Fot. AK