Strategia została opracowana przez Instytut Ochrony Roślin – PIB, przy współudziale innych jednostek naukowo-badawczych, w tym Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin – PIB w Radzikowie, Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu oraz Centralnego Ośrodka Badania Odmian Roślin Uprawnych w Słupi Wielkiej oraz Hodowli Roślin Smolice .

W skład Zespołu autorskiego odpowiedzialnego za opracowanie Strategii wchodzą pracownicy naukowi IOR – PIB w osobach: dr hab. Paweł K. Bereś, prof. IOR – PIB, prof. dr hab. Marek Mrówczyński oraz prof. dr hab. Marek Korbas. IHAR – PIB reprezentuje dr hab. Roman Warzecha, Hodowlę Roślin Smolice - prof. dr hab. Józef Adamczyk, UP Poznań reprezentuje dr hab. Piotr Szulc, prof UP, natomiast COBORU Pani mgr Karolina Piecuch.

„Strategia integrowanej ochrony kukurydzy przed agrofagami” to kompleksowe rozwiązanie dla wszystkich producentów kukurydzy w Polsce, firm nasiennych i fitofarmaceutycznych, a także jednostek doradczych oraz kontrolnych, w tym Ośrodków Doradztwa Rolniczego i Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa. Strategia powstawała od 2005 roku w ramach realizacji następujących po sobie tematów statutowych IOR – PIB, a także Programu Wieloletniego, w tym także tematyki badawczej jednostek współpracujących z IOR – PIB. Jest więc oparta na wieloletnich obserwacjach terenowych, laboratoryjnych oraz niezliczonej liczbie doświadczeń poletkowych i łanowych oraz demonstracyjnych prowadzonych w różnych regionach kraju.

Z uwagi na duże znaczenie kukurydzy dla gospodarki krajowej, w tym jej dominację w strukturze zasiewów wielu gospodarstw, opracowane zalecenia ochrony roślin pozwalają minimalizować straty w plonach powodowane przez gatunki szkodliwe, których liczebność znacząco wzrosła w ostatnich latach i które powodują wymierne straty w plonach tej rośliny.

Zalecenia integrowanej ochrony kukurydzy opracowane w ramach Strategii, w połączeniu z elementami prawidłowej uprawy i pielęgnacji tej rośliny, które wynikają z wymagań agrotechnicznych, uwzględniają wszystkie elementy jakie wprowadziła Dyrektywa 2009/128/WE o integrowanej ochronie roślin, ze szczególną dominacją w nich metod proekologicznych, a także racjonalnego stosowania chemicznych środków ochrony roślin w oparciu o system monitorowania agrofagów.

Strategia łączy w sobie wiele rozwiązań, które dotyczą zarówno elementów samej uprawy, jak również późniejszej pielęgnacji kukurydzy. Uwzględnia choćby wdrożenie walki biologicznej ze szkodnikami na dużą skalę, użycie nowoczesnych technik monitoringowych pozwalających wykrywać nowe i nadzorować już poznane organizmy szkodliwe, czy też precyzyjnie planować zabiegi ochronne. Kładzie duży nacisk na stosowanie postępu hodowlanego, w tym wykorzystania w praktyce odmian kukurydzy mniej podatnych na niektóre choroby i szkodniki oraz dostosowanych do lokalnych warunków glebowo-klimatycznych. Strategia obejmuje także ocenę wpływu nawożenia na zdrowotność roślin, dobór technik uprawy wpływających na lepszą kondycję kukurydzy, zwraca także uwagę na dobór odpowiednich preparatów chemicznych i biologicznych, technikę ochrony roślin, czy też problemy związane z odpornością agrofagów.

„Strategia integrowanej ochrony kukurydzy” wg jednostek, które wdrażały rezultaty do praktyki, pozwala na obniżenie kosztów produkcji i ochrony o około 10% oraz na uzyskanie surowców o wysokiej jakości bez przekroczenia poziomu zawartości mykotoksyn. Producenci kukurydzy, którzy wdrożyli w swoich gospodarstwach strategię integrowanej ochrony kukurydzy wskazują na wzrost plonu w granicach od 10 do 15% na skutek ograniczenia wpływu agrofagów.

„Strategia integrowanej ochrony kukurydzy” wpisuje się w przyjęte 20 maja 2020 r. przez Komisję Europejską dwie Strategie „Od pola do stołu” oraz „Na rzecz bioróżnorodności”.

Źródło: IOR-PIB