• Kiełkującej soi szczególnie zagrażają gołębie, dla których siewki są atrakcyjnym źródłem pokarmu.
  • Rzepak jary kończy formować rozetę, zaczynają rozwijać się pędy boczne.
  • Zwiększa się presja szkodników na plantacjach zbóż i kukurydzy.

Soja „ma pod górkę”
Obserwowana soja została zasiana stosunkowo późno, bo w połowie maja. W chwili lustracji pierwsze siewki były widoczne na powierzchni gleby. W tej fazie rozwojowej dużym zagrożeniem dla soi są gołębie, dla których siewki tej rośliny są przysmakiem – ptaki albo wyciągają je z gleby, albo „udziobują” tuż nad ziemią. W rezultacie mogą ogołocić całkowicie plantacje. Masowe doniesienia od rolników o problemie żarłocznych gołębi zaczęły się w zeszłym roku. Jeżeli jednak soja nie zostanie zaatakowania przez ptaki przed wytworzeniem liści właściwych, będzie bezpieczna, gdyż omszone trójlistki nie są już dla gołębi atrakcyjnym źródłem pożywienia.
Na hipokotylu oraz liścieniach wschodzącej soi można zaobserwować objawy zgorzeli siewek. Ta choroba może być efektem przedłużających się na skutek niskich temperatur wschodów oraz silnych opadów, powodujących zaskorupienie gleby.
Kukurydza w fazie 3. liścia
Na polach kukurydzy nadal odczuwalne są skutki chłodów. Liczne przebarwienia na liściach świadczą o trudnościach w pobieraniu ważnych składników pokarmowych, przede wszystkim fosforu, ale również azotu, potasu, magnezu czy cynku.
Wyraźnie widać już uszkodzenia liści, będące efektem żerowania ploniarki zbożówki. Prawdopodobnie na kukurydzę nalatują także skrzypionki.

Tegorocznej wiosny kukurydzy we znaki dają się chłody, wpływające negatywnie na przyswajalność składników pokarmowych (JŚ-S).
Tegorocznej wiosny kukurydzy we znaki dają się chłody, wpływające negatywnie na przyswajalność składników pokarmowych (JŚ-S).

Dynamiczny rozwój rzepaku jarego
W chwili lustracji rzepak jary jest w stosunkowo dobrej kondycji. Rośliny kończą rozwój liści i zaczynają pojawiać się pierwsze pędy boczne. Oprócz pojedynczych osobników pchełek ziemnych i rzepakowych na plantacji nie są widoczne żadne inne szkodniki. Rzepak jary jest wolny od chorób grzybowych, m.in. mączniaka prawdziwego, czerni krzyżowych czy suchej zgnilizny kapustnych. Na starszych liściach zaobserwować można chlorozy świadczące o niedoborze magnezu, na młodszych natomiast – niedoborze siarki.

Pchełki ziemne zagrażają rzepakowi od najwcześniejszych faz rozwojowych (JŚ-S).
Pchełki ziemne zagrażają rzepakowi od najwcześniejszych faz rozwojowych (JŚ-S).
Na starszych liściach rzepaku jarego widoczne są oznaki niedoboru magnezu, na młodszych - niedobory siarki (JŚ-S).
Na starszych liściach rzepaku jarego widoczne są oznaki niedoboru magnezu, na młodszych - niedobory siarki (JŚ-S).

Szkodniki w pszenżycie w ofensywie
Kłosy pszenżyta ozimego zaczęły wysuwać się z pochew liściowych. Na plantacji pszenżyta ozimego obecna jest spora liczba szkodników: chrząszcze skrzypionki zbożowej (a nawet pierwsze larwy), mszyce, ploniarka zbożówka i pojedyncze wciornastki. Na terenie powiatu konińskiego i ościennych pojawiają się doniesienia o pojawianiu chorób grzybowych zbóż, przede wszystkim brunatnej plamistości liści i septoriozy paskowanej. W obserwowanym łanie pszenżyta w fazie BBCH 49 (widoczne pierwsze ości) został wykonany zabieg T2 i w momencie lustracji nie odnotowano symptomów tych chorób. Wyjątek stanowiły nieliczne liście z objawami mączniaka prawdziwego i rdzy żółtej, której rozwojowi sprzyja wilgotna i chłodna aura.