Żółtawe lub jasno szare plamy z czarnymi kropeczkami na ich powierzchni (piknidia z masą zarodników konidialnych) widoczne na liściach rzepaku świadczą o porażeniu suchą zgnilizną kapustnych. Jeśli objawy wystąpią na łodygach takie rośliny będą wylegać.

Źródłem infekcji jest materiał siewny i resztki pożniwne. Do wtórnych zakażeń roślin suchą zgnilizną kapustnych dochodzi w skutek porażenia przez zarodniki stadium konidialnego. Zarodniki, które wcześniej zostały przeniesione przez wiatr razem z kroplami deszczu przemieszają się na niewielkie odległości, na sąsiednie rośliny. Na wilgotnych liściach roślin grzyb wnika do wnętrza i przerasta do łodygi. Próg ekonomicznej szkodliwości według IOR to 10-15 proc. porażonych roślin.

Chorobę wywołują patogeny Leptosphaeria maculans oraz Leptosphaeria biglobosa. Doniesienia literaturowe wskazują, że gatunek L. maculans poraża podstawę łodygi, doprowadzając do przerwania wiązek przewodzących i zamierania całej rośliny (już w stadium kwitnienia).

L. biglobosa wywołuje natomiast rozległe, powierzchniowe plamy na łodydze. Może być jednak znacznie groźniejszy niż dotychczas uznawano. Przypuszcza się, że wieloletnie traktowanie roślin porażonych przez L. biglobosa zbyt niskimi dawkami, niedostatecznymi do zwalczenia tego grzyba, spowodowało jego brak wrażliwości na działanie wielu substancji chemicznych. Oznacza to, że różna może być skuteczność stosowanych fungicydów w ochronie przed suchą zgnilizną kapustnych.