Opłacalne są wówczas dwa zabiegi. Pierwszy podczas strzelania w źdźbło (faza drugiego kolanka), a drugi gdy zboże się kłosi (faza BBCH 55-59). Podobnie należy postępować w odniesieniu do pszenżyta.

W przypadku uprawy tych gatunków na glebach słabszych, a także po dobrych przedplonach, czy też w lata suche, przy niższym nawożeniu azotem, wystarczający może być jeden zabieg wykonany wówczas, kiedy na liściu pod podflagowym zauważymy pierwsze objawy infekcji. Jest to na ogół faza BBCH 45-51, krótko przed i na początku kłoszenia. Celem pierwszego oprysku żyta jest wyeliminowanie chorób podstawy źdźbła, mączniaka prawdziwego i rynchosporiozę, a na plantacjach pszenżyta także septoriozy.

W uprawach gdzie ryzyko wystąpienia chorób podstawy źdźbła jest niewielkie, a w fazie 2 kolanka nie ma jeszcze mączniaka i panuje przy tym ciepła, sucha pogoda, oprysk można poniechać, wykonując go dopiero po wyrzuceniu liścia flagowego przez rośliny. Warto w nim skorzystać ze środków opartych o triazole, np. epoksykonazol - Rubric 125 SC, które dobrze chronią przed rdzą brunatną. Choroba ta powoduje corocznie duże straty plonów u pszenżyta i żyta hybrydowego. W intensywnej technologii uprawy tych zbóż, drugi zabieg fungicydowy powinien być wykonany do końca kłoszenia (w tych gatunkach nie wolno wykonywać zabiegów w okresie kwitnienia).

W rejonach gdzie rdza brunatna corocznie występuje w dużym nasileniu, warto rozważyć wykonanie jeszcze jednego oprysku w 2-3 tygodniach po przekwitnięciu łanu. Rozwiązanie takie jest ekonomicznie uzasadnione jeżeli przewidywany jest zabieg przeciwko mszycom, wciornastkom, a także na intensywnie prowadzonych plantacjach pszenżyta i żyta hybrydowego.

Nie zapomnij o jęczmieniu

W przypadku tego zboża konieczne są dwa zabiegi, z których pierwszy powinien być wykonany w fazie BBCH 30-32, a drugi w fazie BBCH 45-49. Do pierwszego warto wykorzystać preparaty w skład których wchodzą triazole w mieszaninach z morfolinami jak Tango Star 334 SC, czy Tilt Turbo 575 EC, lub Capalo 337,5 SE zawierający jeszcze trzeci składnik - metrafenon które oprócz chorób liści ograniczają grzyby wywołujące choroby podstawy źdźbła. Drugi zabieg powinien być wykonany w fazie wypuszczania ości, mieszaninami zawierającymi w swoim składzie triazol i strobilurynę np. Reveller 280 SC, czy Stratego 250 EC które ograniczają wystąpienie plamistości siatkowej.

Choroba ta, uważana jest obecnie za najgroźniejszą w jęczmieniu. Grzyb ten, niszcząc komórki liści zaburza gospodarkę wodną rośliny. Poprzez martwe fragmenty liści, następuje niekontrolowane oddawanie wody do atmosfery. System korzeniowy nie jest w stanie wyrównać tych ubytków. Skutkuje to zahamowaniem wzrostu roślin i uniemożliwia prawidłowe kłoszenie. Straty plonu ziarna mogą dochodzić do 30 procent. Szkody dotyczą nie tylko wielkości plonu, ale też jego jakości. Ziarno z plantacji jęczmienia browarnego uszkodzonych przez plamistość siatkowatą odznacza się niską zawartością węglowodanów, przez co znacznie zmniejsza się jego wartość browarna.

Pamiętaj że:

  • Przerwy pomiędzy zabiegami nie powinny być dłuższe niż 4 tygodnie, ponieważ przy niekorzystnym przebiegu pogody (długotrwałe opady deszczu), mogą następować silne infekcje, które powodują bardzo szybki rozwój chorób i zarazem duże straty w plonach;
  • Na wcześnie sianych pszenicach, zwłaszcza w uprawie po sobie, należy wykonać 3 zabiegi fungicydami. Na późno sianych plantacjach zwłaszcza po burakach, wystarczą dwa zabiegi, pierwszy w fazie drugiego kolanka a drugi do końca kłoszenia;
  • W pszenicach uprawianych po sobie należy wykonać 3 zabiegi z głównym ukierunkowaniem przeciwko brunatnej plamistości liści, która w takich warunkach może wystąpić w dużym nasileniu;
  • Jeżeli pszenice uprawiane są po kukurydzy, konieczne są trzy zabiegi, z naciskiem na oprysk w momencie kwitnienia pszenicy. Do dwóch pierwszych zabiegów można wykorzystać niższe dawki, a także tańsze preparaty o węższym spektrum działania, natomiast trzeci zabieg w momencie kwitnienia musi być wykonany w pełnej dawce mieszaniną o szerokim spektrum zwalczanych chorób a zwłaszcza grzybów z rodzaju Fusarium, septorioz i rdzy;
  • W ochronie żyta hybrydowego, a także pszenżyta intensywnie uprawianego na mocnych glebach konieczne są dwa zabiegi, natomiast w przypadku żyt populacyjnych, a także pszenżyta uprawianego na słabszych glebach na ogół wystarcza jeden zabieg na początku kłoszenia tych gatunków;
  • Jęczmień ozimy wymaga dwóch oprysków dla osiągnięcia najlepszych efektów ochronnych.