Dorosłe strąkowce grochowe pojawiają się na uprawach grochu w momencie jego kwitnienia. W tym czasie samice składają jaja. Są wyjątkowo płodne – jedna samica może złożyć nawet 500 jaj. Ze złożonych jaj wykluwają się larwy, które przegryzają strąki grochu i przedostają się do znajdujących się w ich wnętrzu nasion. Tam też larwy przeobrażają się w dorosłe osobniki. Część z nich opuszcza strąki, ale sporo chrząszczy zostaje w ich wnętrzu i po zbiorach trafiają do magazynów, w których mogą wyrządzać dalsze szkody.

Zwalczanie strąkowca grochowego należy przeprowadzać za każdym razem, gdy zostanie przekroczony próg ekonomicznej szkodliwości. W przypadku tego szkodnika jest on dosyć niski. Już 2 chrząszcze na 1 m2 uprawy mogą poważnie zaszkodzić przyszłym zbiorom. Insektycydy zadziałają najskuteczniej, jeśli zostaną zastosowane w fazie zawiązywania się pierwszych strąków. Dla pewności warto zabieg środkiem chemicznym powtórzyć po ok. 10 dniu.

Przykładowe preparaty zarejestrowane do zwalczania strąkowca grochowego:
• Ceta 20 SP (acetamipryd), termin ważności zezwolenia minął 29.04.2019 r., ale termin zużycia zapasów magazynowych wygasa dopiero z dniem 29.10.2020 r.
• Decis Mega 50 EW (deltametryna),
• Dipel WG (środek biologiczny zawierający bakterie Bacillus thuringiensis), termin ważności zezwolenia minął 30.04.2020 r., ale termin zużycia zapasów magazynowych wygasa dopiero z dniem 31.10.2021 r.,
• Kobe 20 SP (acetamipryd),
• Lanmos 20 SP (acetamipryd),
• Mospilan 20 SP (acetamipryd),
• Proteus 110 OD (tiachlopryd, deltametryna),
• Sekil 20 SP (acetamipryd),
• Tekapo 025 EC (beta-cyflutryna).
Należy pamiętać, aby plantacje pryskać dopiero wieczorami, gdy pszczoły zakończą swój oblot i powrócą do uli.