W Krajowym Rejestrze figuruje łącznie ok. 100 odmian buraka cukrowego. Do dyspozycji plantatorów jest też materiał siewny odmian wpisanych do Wspólnotowego Katalogu Odmian. W rzeczywistości wybór jest zdecydowanie skromniejszy.

Zawężenie oferty znajduje racjonalne uzasadnienie. Zarówno plantatorom jak i cukrowniom zależy na odmianach najlepiej dostosowanych do lokalnych warunków środowiskowych. Stąd wybór odmian do opracowywanych corocznie list prowadzony jest wspólnie, przez producentów cukru i przedstawicieli plantatorów. Odbywa się on w oparciu o wyniki doświadczeń realizowanych w ramach Porejestrowego Doświadczalnictwa Odmianowego, oraz rezultatów doświadczeń prowadzonych przez producentów cukru w rejonach swojego działania. Listy są podawane do wiadomości jesienią i zawierają zwykle ok. 20 pozycji. Rotacja odmianowa na listach jest stosunkowo duża. Rolnicy już dokonali wyboru, prezentujemy jednak z jakich odmian (tabele) mogli korzystać w tym sezonie.

Dodatkowo przeanalizowaliśmy odmiany zalecane na ten sezon przez cukrownie i okazało się, że znajdują się na nich odmiany najnowsze, bo zarejestrowane w 2017 r. Stąd też znajomość ich cech jest mniej znana, niż odmian będących w uprawie już kilka lat. Aby poszerzyć wiedzę na ich temat, zamieszczamy wyniki badaniach PDO z roku ubiegłego w których brało udział 8 z 9 nowo zarejestrowanych odmian. Są to: Bravura, Candimax, Kujavia, Mélusine, Marynia, Mazur, Sombrero. Odmiana Maksym nie została objęta doświadczeniami PDO.

Plantator przy wyborze konkretnej odmiany bierze pod uwagę kilka składowych, jak np. polaryzacja cukru w korzeniach, plon cukru z ha, tolerancja na patogeny, podatność na wydawanie pośpiechów. Spośród wymienionych cech, na pierwszy plan wybijają się dwie pierwsze. Są one sprawdzane m.in. w ramach PDO.

W 2017 r. doświadczenia te zlokalizowano w 11 stacjach i zakładach doświadczalnych oceny odmian (SDOO, ZDOO). Badano 18 odmian wpisanych do Krajowego Rejestru, w tym 7 zarejestrowanych w roku 2017.

Wzorzec stanowiła średnia rezultatów uzyskanych przez następujące odmiany: Fala, Hammond, Marynia i Panorama KWS.

Plon korzeni wzorca wyniósł w ubiegłym roku 889 dt/ha. Natomiast interesujące nas odmiany osiągnęły w stosunku do niego następujące wyniki wyrażone w proc.:
- Marynia – 104,
- Diplomat, Mazur, Sombrero – 103,
- Candimax, Mélusine – 102,
- Kujavia – 98,
- Bravura – 96 proc.
Uzyskane wyniki skłania ją do stwierdzenia, że poza odmianami Marynia i Bravura, pozostałe wydały plon korzeni na poziomie wzorca. Istotnie wyższy osiągnęła odmiana Marynia, a istotnie niższy Bravura.

Jeśli chodzi o zawartość cukru to dla odmian „wzorcowych” w 2017 r. wynosiła ona 17,4 proc. Poszczególne odmiany osiągnęły następujące rezultaty w stosunku do wyniku średniej odmian wzorcowych:
- Kujavia (+0,5 proc.),
- Bravura (+0,4 proc.),
- Candimax (-0,1 proc.),
- Marynia (-0,3 proc.),
- Mazur (-0,1 proc.),
- Mélusine (-0,1 proc.),
- Sombrero (-0,3 proc.).

Istotnie wyższą polaryzację osiągnęły odmiany Kujavia i Bravura, z kolei istotnie niższą zawartością cukru odznaczyły się w roku ubiegłym odmiany Marynia i Sombrero. Pozostałe pozycje charakteryzowały się zawartością cukru na poziomie wzorca.

Plon technologiczny cukru wzorca osiągnął wielkość 139,2 dt/ha. Kolejno u poszczególnych odmian prezentowało się to następująco:
- Mazur – 104 proc. wzorca,
- Kujavia – 102 proc. wzorca,
- Mélusine – 102 proc. wzorca,
- Candimax – 101 proc. wzorca,
- Marynia – 101 proc. wzorca,
- Sombrero – 101 proc. wzorca,
- Bravura – 99 proc. wzorca.

Z danych wynika, że jedynie odmiana Mazur uzyskała istotnie wyższy plon technologiczny cukru od wzorca. Pozostałe odmiany plonowały na poziomie wzorca.

Trzeba podkreślić, że wyniki PDO buraka cukrowego w 2017 r., potwierdzają opinię związków plantatorów i producentów cukru, iż w ubiegłym roku notowano niższą niż poprzednio zawartość cukru w buraku spowodowaną głównie nadmierną wilgocią, ale za to wyższy plon korzeni. Najlepiej z tych nowych odmian radziły sobie w roku 2017 takie odmiany jak: Mazur i Kujavia.