W rejonach, gdzie skutki suszy dają się we znaki, plantacje buraczane nie są w najlepszej kondycji. W ciągu dnia liście tracą turgor, a długotrwała silne nasłonecznienie nie sprzyja poprawie stanu roślin.
Następstwem takiej pogody są widoczne  uszkodzenia obecne na liściach. Część z nich już jest totalnie zaschnięta. Dotyczy to najczęściej starszych liści pochodzących z zewnętrznych okółków. Na młodszych z kolei są obecne żółto-brązowe nekrozy, wyraźnie oddzielone od zdrowej tkanki.

Jest to efekt oparzeń słonecznych tzw. efektu soczewkowego występującego, gdy na powierzchni mocno zwiędniętych liści pozostają dłuższy czas krople wody przy jednoczesnym silnym nasłonecznieniu. Uszkodzenia takie są zawsze dobrym siedliskiem dla patogenów chorobotwórczych.

Utrata dużej ilości liści pobudza burak do produkcji kolejnych, kosztem substancji zapasowych zgromadzonych już w korzeniach. Ograniczona powierzchnia asymilacyjna roślin z kolei negatywnie wpływa na proces prawidłowego przyrostu masy korzeniowej.

Uszkodzenia te mogą być czasem mylone z objawami chorób grzybowych lub uszkodzeniami śmietki ćwiklanki.