Burakochwasty utrudniają zbiór i doczyszczanie korzeni. W cukrowni mogą być przyczyną odmowy przyjęcia surowca, ponieważ mogą zakłócić proces krojenia buraków.

Burakochwasty są wyjątkowo plenne. Tylko jeden pęd nasienny może wydać kilka tysięcy nasion o wysokiej żywotności. W sprzyjających warunkach nasiona zachowują zdolność kiełkowania nawet po upływie ok. 25 lat.

Burakochwasty posiadają liczne pędy nasienne o barwie karminowo-fioletowej. Tworzą się z pośpiechów buraków – ich osypanych nasion w latach wcześniejszych upraw i najczęściej rosną placowo, głównie w międzyrzędziach. Pośpiechy to buraki z jednym silnie wykształconym pędem kwiatostanowym.

Jeśli burakochwastów, pośpiechów jest niewiele można pokusić się o ręczne usunięcie ich z plantacji. Dopóki burakochwasty nie wykształcą nasion można wyrwane i połamane pozostawić na polu. LIZ podpowiada, że przy liczniejszym zachwaszczeniu rozwiązaniem może być pielnik, następnie kultywowanie jesienią. W innych krajach wykorzystywana jest technika, w której stosuje się roztwór glifosatu przy użyciu specjalnych narzędzi na wyrośnięte (30-80 cm) ponad plantacje buraka burakochwasty i pośpiechy. Chemiczna zwalczanie możliwe jest stosowania w innych uprawach, np. zbożach – można wykorzystać sulfonylomoczniki lub regulatory wzrostu.