Zdecydowana większość zaleceń związanych z odchwaszczaniem buraka cukrowego dotyczy wykonania trzech zabiegów nalistnych, bez względu na fazę rozwojową buraków cukrowych, chwasty natomiast powinny się znajdować w okresie od wschodów do fazy pierwszej pary liści właściwych. Jedyną zmienną w tej metodzie jest termin wykonania pierwszego zabiegu. Zalecane do niego herbicydy można podzielić na dwie podstawowe grupy. Środki o działaniu doglebowym i nalistnym.

Wszystkie środki o działaniu doglebowym są także ujęte w programie do zabiegów powschodowych. Zalecenia ich stosowania na siewki w fazie nie starszej niż pierwsza para liści jest zarazem terminem stosowania na chwasty o bardzo słabo wykształconym systemie korzeniowym, stąd ich wysoka skuteczność po zabiegach nalistnych. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, by zastosować je zgodnie z podstawowym sposobem wnikania do kiełkujących nasion w glebie. Czynnikiem umożliwiającym takie zastosowanie jest wilgotna gleba. W takim środowisku substancje czynne w pełni się aktywizują i eliminują chwasty już przed ich wschodami. Stosowanie ich wymaga znajomości pól i przewidywania spodziewanego zachwaszczenia pod względem składu gatunkowego. Pomocne w tym zakresie są notatki określające ilościowy i botaniczny stan zachwaszczenia przedplonów. Stanowią one wskazówkę, jakich gatunków można się spodziewać na odchwaszczanym areale, obsianym burakiem cukrowym.

Jeżeli dysponujemy odpowiednim czasem między przygotowaniem gleby do siewu a samym siewem, możemy na okres ok. jednego tygodnia przykryć glebę przezroczystą folią, przysypując ją po brzegach ziemią lub obciążając kamieniami. Niektórzy plantatorzy przygotowują sobie w tym celu drewniane ramki o powierzchni m2 obite folią. Są wygodne i łatwo je przenosić z miejsca na miejsce. Pod nimi wytwarza się mikroklimat (cieplej i bardziej wilgotno), co przyspiesza wschody chwastów. Można wtedy określić dominujące ich gatunki i pod ich kątem zastosować odpowiednie herbicydy. Im więcej takich punktów kontrolnych, tym wstępna analiza zachwaszczenia jest bardziej dokładna.

Liczba zalecanych preparatów o działaniu doglebowym jest zdecydowanie większa niż ich rejestracyjne zalecenia. Przykładowo lenacyl w swojej pierwotnej formie rejestracyjnej jako Venzar 80 WP, później uzupełniony rejestracją kolejnej formulacji Venzar 500 SC, aktualnie oficjalnie nie są zalecane w tym terminie. Do tego typu zabiegów polecane są ich odpowiedniki Azotop New 80 WP i Lenazar 80 WP. Dawki tych herbicydów są stosunkowo wysokie i dość intensywnie działają. W przypadku przesuszonej gleby można zastosować je w obniżonej dawce i wymieszać z wilgotną, niżej położoną warstwą gleby. Żadnego z wymienionych preparatów nie należy stosować na glebę przesuszoną. W przypadku późniejszych opadów preparaty się zaktywizują i zaczną działać. Jednak istnieje pewne ryzyko. Nagły, intensywny (lub mniej obfity, lecz długotrwały) deszcz może spowodować zbyt szybkie przenikanie substancji w strefę kiełkujących nasion. Skutkiem są uszkodzenia buraków (tak zwana marmurkowatość liści). Na ogół nie grozi to zniszczeniem plantacji, ale niepotrzebnie na pewien okres hamuje wzrost roślin.

Podobnie można stosować S-metolachlor. Substancja czynna jest przeznaczona tylko do zwalczania chwastów jednoliściennych - głównie prosowatych. Dodatkowo ogranicza występowanie wiechliny rocznej. Nie wykazuje fitotoksycznego działania w stosunku do buraków cukrowych.

Substancje czynne chlorydazon, etofumesat i metamitron do zabiegów doglebowych są reprezentowane przez kilkanaście herbicydów, chociaż analogicznych do zabiegów nalistnych istnieje kilkadziesiąt. Cechą charakterystyczną ochrony przedwschodowej jest stosowanie pojedynczych preparatów z jedną substancją czynną. Wyjątkiem jest środek Torero 500 SC, który jest fabryczną mieszaniną etofumesatu i metamitronu. Jego zalecenie jest podstawą do stosowania (na własną odpowiedzialność, ale praktycznie bez ryzyka) mieszanin zbiornikowych preparatów zawierających te substancje czynne jako pojedyncze składniki. Dawki niektórych analogicznych preparatów są różne. Z jednej strony świadczy to o ich tolerancyjności w stosunku do buraków cukrowych, z drugiej pozwala na stosowanie wyższych dawek na glebach ciężkich oraz obniżonych, działających w pełni skutecznie na stanowiskach z glebą lżejszą. Dawki wymienionych substancji czynnych są dość zróżnicowane. Dotyczy to przede wszystkim metamitronu zalecanego od 1 050 do 2 100 g s.cz./ha. Takie zalecenia można wziąć pod uwagę, rozpatrując kompleks glebowy. Im gleba cięższa, tym dawki powinny być wyższe. Obawy fitotoksycznego działania można pominąć, metamitron należy do jednych z najbardziej bezpiecznych herbicydów dla buraków cukrowych, jeszcze niedawno ta substancja czynna była zalecana w ilości 3 500 g/ha!

Ostatni wariant stosowania herbicydów przed wschodami buraków to wykorzystanie glifosatu. Pod względem rejestracyjnym sytuacja jest podobna. Z ok. 70 zarejestrowanych preparatów oficjalnie zalecanych jest zaledwie 17. Glifosat można tylko i wyłącznie stosować na polach, na których wzeszła znaczna liczba jednorocznych chwastów jedno- i dwuliściennych przed wschodami buraków. Wschody buraków absolutnie wykluczają ten typ ochrony. Ten typ ochrony w znacznej mierze wykorzystywany jest na polach mulczowanych.

Podczas korzystnych warunków (głównie wilgotność gleby) i znajomości pola, każdy pierwszy zabieg nalistny można zastąpić doglebowym. Pozwala on na wschody buraków i ich początkowy wzrost bez konkurencji chwastów. Po jego wykonaniu przystępuje się zgodnie z zasadami tej metody do kolejnych zabiegów - już tym razem tylko nalistnych.