Do czynników sprzyjających rozwojowi zgnilizn należą:

  • długo utrzymujące się wysokie temperatury i wysoka wilgotność;
  • zaskorupienie gleby;
  • niskie pH gleby;
  • wydłużony okres wschodów.

Najbardziej zagrożone są uprawy, które zostały przesiane oraz plantacje z opóźnionych wschodów - wówczas rośliny ruszały z rozwojem przy silnie ogrzanej i wilgotnej glebie. To w nich obecnie przede wszystkim obserwuje się zgnilizny.

Na ogół są to infekcje wtórne wywołane przez Aphanomyces cochlioides powodujące zgnilizną wierzchołkową. Jak nazwa wskazuje gnicie korzenia rozpoczyna się od jego wierzchołka, główka zwykle pozostaje zdrowa. Silnie uszkodzone, zmurszałe korzenie przewracają się pod wpływem ciężaru części zielonych.

Innym sprawcą (także częstym) wywołującym zgnilizny jest Rhizoctonia solani – powoduje brunatną zgniliznę korzeni. Na skutek porażenia początkowo obserwuje się ciemne plamy na powierzchni korzenia. Następnie korzeń zaczyna gnić, dochodzi do jego zdeformowania.

W bieżącym sezonie wegetacyjnym występują warunki sprzyjające rozwojowi zgnilizn korzeni. Jeśli zostały zidentyfikowane na plantacji to niestety nie ma możliwości chemicznego zwalczania zgnilizn.

By zapobiec zgniliznom można napowietrzać plantację przy pomocy pielnika - spulchniając międzyrzędzia. Zabieg pomocny będzie na stanowiskach zasklepionych, gdzie warunki powietrzno-wodne są zaburzone. Spulchnianie przeprowadzić można, jeśli rośliny nie są jeszcze mocno wyrośnięte. W przeciwnym wypadku zabieg może powodować uszkodzenia buraka cukrowego.