W pierwszej części przeglądu wybranych gatunków roślin przydatnych do wykorzystania w mieszankach międzyplonowych przedstawiliśmy 10 najpopularniejszych i najczęściej wykorzystywanych roślin. Dzisiaj skupimy się na gatunkach mniej znanych, które również znajdują zastosowanie jako rośliny okrywowe.

Gatunki z rodziny kapustowatych (krzyżowych)

  1. Kapusta abisyńska
    • zalety:
      • długi okres wegetacji - brak ryzyka wytworzenia nasion i zachwaszczenia uprawy następczej,
      • łatwy siew,
      • duża produkcja biomasy,
      • wrażliwość na mróz, łatwość niszczenia mechanicznego,
      • dobrze radzi sobie nawet na najsłabszych stanowiskach.
    • wady:
      • słaba dostępność materiału siewnego,
      • ze względu na wysoką zawartość glukozynolanów i kwasu erukowego nieprzydatna do produkcji pasz.
  2. Rzodkiew japońska
    • zalety:
      • wyjątkowo głęboki i solidny korzeń palowy świetnie spulchnia zagęszczoną glebę,
      • dobrze przechwytuje azot z gleby i w łatwy sposób udostępnia go uprawom następczym.
    • wady:
      • mało smakowita dla zwierząt,
      • zużywa dużo azotu.

Gatunki z rodziny wiechlinowatych (traw)

  1. Owies szorstki
    • zalety:
      • gatunek wytrzymały, o mniejszym zapotrzebowaniu na wodę i składniki pokarmowe niż owies siewny,
      • duża produkcja biomasy wzbogacającej glebę w materię organiczną,
      • dobrze zagłusza chwasty,
      • stosunkowo odporny na choroby.
    • wady:
      • szybko staje się włóknisty, długi rozkład resztek pożniwnych,
      • może odrastać,
      • roślina żywicielska dla mszyc - wektorów wirusów.
  2. Sorgo
    • zalety:
      • dobrze przerasta glebę,
      • toleruje upał i suszę,
      • tłumi chwasty dzięki wytwarzaniu bujnej biomasy i właściwościom allelopatycznym,
      • brak ryzyka wytworzenia nasion i zachwaszczenia uprawy następczej,
      • łatwo wymarza.
    • wady:
      • duża ilość resztek pożniwnych trudnych do zagospodarowania, wolno rozkładających się,
      • wymaga starannego siewu,
      • może namnażać drutowce,
      • może zagłuszyć inne gatunki w mieszance.

 Gatunki z rodziny motylkowatych (bobowatych)

  1. Soczewica jadalna/soczewica czarna
    • zalety:
      • szybkie wschody i szybki rozwój roślin,
      • dobrze okrywa glebę, chroniąc przed erozją,
      • tolerancyjna na niedobór wody,
      • łatwa do zniszczenia.
    • wady:
      • trudno dostępny materiał siewny,
      • podatna na choroby,
      • może utrzymywać/przenosić sprawców zgorzeli siewek i zgnilizny korzeni buraka cukrowego.
  2. Kozieradka pospolita
    • zalety:
      • źródło dobrej jakości paszy,
      • tolerancyjna na suszę i wysokie temperatury,
      • odstrasza szkodliwe owady,
      • poprawia strukturę gleby.
    • wady:
      • mała produkcja biomasy,
      • przyciąga sarny i zające,
      • nie nadaje się na gleby zagęszczone, słabo napowietrzone,
      • może utrzymywać/przenosić sprawców zgorzeli siewek i zgnilizny korzeni buraka cukrowego.

Inne gatunki

  1. Olejarka abisyńska (także: mungo, ramtil)
    • zalety:
      • tłumi chwasty dzięki wytwarzaniu bujnej biomasy i właściwościom allelopatycznym,
      • brak ryzyka wytworzenia nasion i zachwaszczenia uprawy następczej,
      • dobrze znosi suszę i wysokie temperatury,
      • łatwo wymarza, łatwa do zniszczenia.
    • wady:
      • przyciąga ślimaki,
      • wymaga wczesnego siewu,
      • nie nadaje się na gleby wapienne,
      • może przenosić sprawcę zgnilizny twardzikowej.
  2. Len
    • zalety:
      • tolerancyjny na niedobór wody,
      • dobrze ogranicza zachwaszczenie,
      • dobrze przerasta glebę,
      • nie jest spokrewniona z żadną inną rośliną uprawną, dzięki czemu nie przenosi chorób i szkodników na rośliny następcze.
    • wady:
      • żerują na nim pchełki ziemne - uwaga na uprawę przed rzepakiem,
      • łatwo drewnieje, włókniste resztki pożniwne są trudne do zagospodarowania i wolno się rozkładają,
      • mała produkcja biomasy.