Pierwszym krokiem jest pobranie stosownych prób. Z kilku miejsc na plantacji należy wykopać (wykuć) po około 10-20 roślin rzepaku (im więcej tym wynik testu będzie bardziej wiarygodny).

Wykopanie roślin, gdy gleba nie jest w pełni rozmrożona, nie jest łatwym zadaniem. Najlepiej wykopać je razem z bryłą ziemi. Wykonując tą czynność należy szczególnie uważać, by nie uszkodzić roślin (przede wszystkim szyjki korzeniowej i stożka wzrostu). Trudno też wykopać rośliny z całym systemem korzeniowym. Wystarczy jednak zostawić około 6-10 cm korzenia głównego. Jeśli rośliny są jeszcze "zamrożone", to dobrze je odstawić na czas 24 godzin do pomieszczenia o temperaturze powietrza 12-18 °C w celu powolnego rozmrożenia. Następnie:

• Myjemy rośliny, odcinamy u nasady wszystkie liście (pozostawiając te najmłodsze zawiązki ulokowane tuż przy stożku wzrostu), korzeń skracamy do około 5 -6 cm,

• Tak przygotowane rośliny trzeba umieścić w płaskim naczyniu (tacka, kuweta) i przykryć gazą, ręcznikiem papierowym czy innym chłonnych materiałem ich część korzeniową. Bardzo istotne jest, aby materiał był cały czas wilgotny,

• Tak przygotowaną próbę umieszczamy w pomieszczeniu o temperaturze 22-25°C, w miejscu z dostępem do światła,

• Wyniki uzyskuje się po 7 dniach przechowywania. Rośliny bez przyrostów liści, gnijące, na których z korzenia odchodzi skórka, po naciśnięciu z szyjki korzeniowej„wypływa” woda, po przecięciu szyjka jest wiotka, gąbczasta to oznaki, że roślina jest martwa i nie ma szans na zregenerowanie.

• Za roślinę żywą uznaje się tę, u której widoczny jest wyraźny przyrost liści. Na przekroju podłużnym widać szklistą tkankę szyjki korzeniowej. Również korzeń główny jest biały i szklisty, a skóra nie oddziela się od miąższu.

Czytaj także:

>>> Jak przygotować test przezimowania?