Szkodniki nalatują na młode plantacje rzepaku ozimego.

Żółte naczynia powinny znajdować się na polu z uprawą rzepaku od początku wschodów roślin. Umieszcza się je na polach od strony nalotu szkodników, czyli lasu, wszelkich innych zadrzewień, krzaków. Naczynia ustawiamy na ok. 20 m w głąb pola. Ponadto już wcześniej taką metodę powinno stosować się także na polach z samosiewami rzepaku, co dałoby obraz zagrożenia, jeśli rzepak siany jest w ich sąsiedztwie.

Żółte naczynie w ok ¾ wypełnia się wodą. Jeśli nie są przykrywane specjalnym sitkiem, wówczas w naczyniu kilka cm poniżej krawędzi brzegu trzeba przewiercić małe otwory, by w razie opadów z pojemnika nie przelała się woda, a wraz z nią złapane owady. By uniemożliwić złapanym owadom wydostanie się z pułapki do wody dodaje się niewielką ilość płynu zmniejszającego jej napięcie powierzchniowe, np. płynu do naczyń.

Żółte naczynia pozostawia się na polu przez cały okres jesieni, aż do pierwszych przymrozków -5°C. Do takich temperatur aktywne są np. mszyce. W warunkach przymrozków, aby uniknąć zamarzania wody w naczyniu dodaje się do niej trochę samochodowego, zimowego płynu do spryskiwaczy. Pozostawiając żółte naczynia na polach trzeba pamiętać, że jeśli mają spełniać swoje zadanie, to muszą być podnoszone wraz ze wzrostem roślin.

Kontrolę żółtych naczyń prowadzić trzeba regularnie, zwłaszcza teraz w czasie nalotów szkodników powinna odbywać się co 3 dni, najlepiej w zbliżonych godzinach, np. w południe. W razie konieczności po stwierdzeniu przekroczenia jesiennych progów szkodliwości szkodników stosuje się chemiczny zabieg insektycydem, a po jego wykonaniu w dalszym ciągu monitoruje żółte naczynia na polach.