Wprowadzane przez rolników uproszczenia często są przedmiotem eksperymentowania. Niestety, nie zawsze wprowadza się je we właściwy sposób, co w efekcie prowadzi do pogorszenia jakości siewu, szczególnie w zakresie głębokości umieszczenia nasion. To samo tyczy się warunków polowych w czasie siewu. O jednakową głębokość siewu trudno w przypadku gleby zbyt wilgotnej jak i mocno przesuszonej.

Głębokość siewu

Zbyt głęboki siew przyczynia się do opóźnienia wschodów oraz osiągania dalszych stadiów rozwojowych z opóźnieniem w tym także ograniczenie stopnia krzewienia.

Podobnie wpływa na rośliny zbyt płytki siew. W warunkach niedoboru opadów rośliny z płytkiego siewu mogą w ogóle nie wzejść lub wzejść i zaschnąć. Ponadto w trakcie wegetacji siewki mogą zostać uszkodzone przez niektóre środki ochrony roślin. Substancje czynne herbicydów czy regulatorów wzrostu dostają się do korzeni położonych zbyt blisko powierzchni gleby, powodując zahamowanie wzrostu i zaburzenia w ich rozwoju. Płytki system korzeniowy może również prowadzić do wylegania w fazie dojrzewania.

Dla przypomnienia pszenicę jarą należy wysiewać na głębokość 3 cm na glebach zwięzłych oraz na głębokość 4 cm na lżejszych. Jęczmień jary na głębokość 3 cm.

Ważnym elementem agrotechniki związanym z uprawą roli jest posiewne wałowanie, wpływające między innymi na równomierność wschodów, zwłaszcza w warunkach niedoborów opadów. Natomiast zabieg ten zupełnie działa odwrotnie, w warunkach zbyt dużej wilgotności. Stosowanie głębokiej uprawy wiosną (orka wiosenna), zwłaszcza w warunkach powtarzających się prawie corocznie niedoborów opadów w tym okresie, prowadzi do bardzo dużych strat plonu.

Nie za gęsto

Powszechnym błędem jest stosowanie zbyt gęstych siewów zbóż. Stwarzają one przede wszystkim niebezpieczeństwo wylegania i zwiększonej podatności na choroby. Ponadto duże zagęszczenia kłosów na jednostce powierzchni, uzyskane dzięki zwiększeniu liczby roślin, prowadzi nieuchronnie do dużych spadków plonu z kłosa, skutkiem tego plon z jednostki powierzchni zaczyna się zmniejszać.
Norma wysiewu dla zbóż jarych uzależniona jest od warunków glebowych. W przypadku optymalnych terminów siewu wynosi dla: pszenicy jarej – 550-600 kiełkujących ziaren na m2, pszenżyta – 450, jęczmienia browarnego – 350-400, jęczmienia pastewnego – 280-300, owsa – 550-600. W przypadku siewów opóźnionych powinna być ona zwiększona o około 10-15 proc.

Fragment artykułu autorstwa prof. Grażyny Podolskiej, z IUNG-PIB w Puławy, który ukazał się w marcowym numerze FARMERA pt: Najczęstsze błędy w uprawie zbóż jarych.