• Przygotowując stanowisko pod siew kukurydzy, należy zwrócić uwagę głównie na dostosowanie warunków pogodowych do termin siewu, zasobność gleby w wodę oraz rodzaj gleby.
  • W obliczu panujących warunków pogodowych i koniunkturalnych warto rozważyć zastosowanie uproszczeń w uprawie kukurydzy, które pozwolą ustabilizować gospodarkę wodną oraz przyczynią się do oszczędności w zużyciu paliwa oraz wykorzystaniu nawozów.

Termin siewu kukurydzy 2022

Podstawowym elementem prognozującym siew jest temperatura gleby. Wykorzystując do pomiarów termometr glebowy mierzymy jej wartość. Kukurydza jako roślina ciepłolubna, wysiana w glebę ogrzaną gwarantuje szybkie wschody. Optymalny termin siewu następuje, gdy temperatura gleby na głębokości umieszczenia ziarniaków wynosi średnio 9°C. Prostym do zaobserwowania wskaźnikiem fenologicznym terminu rozpoczęcia siewu, jest kwitnienie mniszka lekarskiego.

Obserwując prognozę pogody, optymalne warunki dla siewu kukurydzy pojawią się w drugiej dekadzie kwietnia. Przymrozki w tym terminie raczej nie są prognozowane. Przy doborze terminu siewu, warto kierować się rekomendowanymi odmianami do uprawy w różnych rejonach klimatycznych kraju, na podstawie liczby FAO. Im odmiana jest późniejsza, czyli im dłuższy jest jej okres wegetacji, tym wyższa wartość liczby FAO. 

Oszczędna gospodarka wodna i racjonalne nawożenie – uproszczenia uprawowe

W związku z coraz częściej występującym zjawiskiem suszy, jak również rosnącymi cenami środków do produkcji rolnej, warto zastanowić się nad zastosowaniem uproszczeń w uprawie kukurydzy. Popularne stają się ułatwienia jak choćby strip-till, czyli uprawa pasowa lub siew bezpośrednio w mulcz.

Uprawa zerowa – siew bezpośredni

W warunkach suszy i erozji wietrznej gleby, z jakimi mieliśmy do czynienia w drugiej połowie marca, szczególnie na gleby słabsze piaszczyste, warto zastosować uprawę zerową.

Najogólniej określana jest ona jako „sposób przygotowania roli do siewu roślin bez zabiegów mechanicznych”. Ziarniaki wprowadzane są do gleby, łącznie z aplikacją nawozów, przy wykorzystaniu siewników precyzyjnych. Uporządkowanie pola po przedplonie i chwastach wykonywane jest przy zastosowaniu środków ochrony roślin. Dzięki temu, ułatwiony zostaje siew, a także późniejsze problemy z rozwojem chwastów. Ważną rolę odgrywa w uprawie zerowej zmianowanie roślin. Odpowiednie następstwo roślin po sobie, ogranicza możliwość rozwoju chorób, zwiększa odporność roślin na patogeny i poprawia żyzność gleby.

W tym systemie uprawy gleba dobrze chroniona jest przed erozją, zaletą jest też duża wydajność i niskie zużycie paliwa. Jednak duże nagromadzenie materii organicznej na powierzchni gleby, prowadzi do jej zakwaszenia, przez co utrudniać może także wschody roślin.

Uprawa pasowa – strip-till

Polega na uprawie pasów, które najpierw są spulchniane, następnie przy jednym przejeździe aplikowane są nawozy oraz materiał siewny. Międzyrzędzia pozostawia się nieuprawiane, w celu zabezpieczenia przed przesuszeniem i erozją gleby, jak również zachowaniu pasów bioróżnorodności i aktywności dla organizmów glebowych.

Andrzej, rolnik z powiatu przemyskiego (województwo podkarpackie) w swoim gospodarstwie od 10 lat uprawia kukurydzę w systemie pasowym. Stosuje ją z powodzeniem na gleby lekkie. Jak mówi, kukurydza dobrze radzi sobie w okresach suchych, co ma przełożenie na późniejsze kształtowanie plonu. Dużą zaletą jest też dla niego, wykonanie jednoczesnego siewu nawozu oraz ziarniaków kukurydzy, co przekłada się na zmniejszenie liczby przejazdów i zużycia paliwa.  

Tradycyjna orka

W Polsce nadal większą rolę odgrywa uprawa płużna. Tradycyjna technologia uprawy oparta jest na orce przedzimowej wykonywanej na głębokość 25-30 cm. Ma ona na celu wymieszanie resztek pożniwnych i rozluźnienie gleby. Kukurydza posiada głęboki system korzeniowy, a dzięki orce ma możliwość wchodzenia w głębokie warstwy gleby, z których nawet w trakcie suszy czerpie wodę. Dodatkowo uprawa płużna wpływa na częściowe zniszczenie chwastów w uprawie, co przyczynia się do mniejszego użycia środków chemicznych.

Ważne jest, aby po orce uprawioną glebę ustabilizować i przerwać parowanie wody z gleby.  W tym celu wykorzystuje się włókę polową bądź bronę ciężką. W przypadku ciężkich gleb należy zwrócić uwagę, aby nie wynosić na powierzchnię ziemi dużych, mokrych brył, gdyż w przypadku suszy stwardnieją.

Wiosenne bronowanie pola pod uprawę kukurydzy, Fot. KM
Wiosenne bronowanie pola pod uprawę kukurydzy, Fot. KM

Każdy sposób uprawy ma zarówno wady, jak i zalety. Ważne jest aby dobrać je odpowiednio do jakości posiadanych gleb. Przy uprawie tradycyjnej - orkowej większe nakłady poniesione są na zakup paliwa, co jest związane z ilością wykonywanych zabiegów. A w uprawach uproszczonych, zerowych, nakłady te przerzucane są na stosowane środki chemiczne. Obecnie, ceny tych środków znacznie wzrosły. Decyzja, co do wyboru systemu uprawy, należy do każdego producenta indywidualnie.