Formy jare stanowią mniej niż połowę całkowitego areału zbóż w Polsce i charakteryzują się z zasady mniejszym potencjałem plonowania niż ozime odpowiedniki. Mimo tego mają stosunkowo duże wymagania, nie tylko względem zasobności gleby, ale przede wszystkim dostępu do wody. Jest to spowodowane przede wszystkim krótszym czasem na wykształcenie systemu korzeniowego, który jest zazwyczaj słabszy i mniej efektywny niż w przypadku zbóż ozimych. Z tego względu siew zbóż jarych warto przeprowadzić jak najszybciej, aby wykorzystać choćby resztki wody pozimowej.

Woda determinuje plon

Zboża jare są szczególnie wrażliwe na niedobór wody. Ich wegetacja trwa zaledwie 100-150 dni, dlatego też mają dużo mniej czasu na wykształcenie systemu korzeniowego niż formy ozime. Ponadto, ze względu na porę roku, wody w glebie stosunkowo szybko zaczyna brakować. Wyjątkowo nieciekawą sytuację mamy w obecnym sezonie, gdzie w dużej części kraju niedobór wody zauważalny był jeszcze przed przystąpieniem do siewu. Z tego względu ważne jest, aby gleby nie przesuszać zbędnymi zabiegami uprawowymi, ale jednocześnie spulchnić ją na tyle, aby młode rośliny mogły bez przeszkód pobierać niezbędną wodę z głębszych warstw.

Opóźniony termin siewu to słabszy plon

Warto pamiętać, że dłuższy, cieplejszy dzień jest dla zbóż sygnałem do przejścia z fazy krzewienia do strzelania w źdźbło. W przodku zbóż ozimych rozkrzewienia jesienne uważa się za bardziej produktywne od wiosennych, natomiast w zbożach jarych mamy do dyspozycji tylko te drugie. Z tego względu ważne jest, aby jak najlepiej je wykorzystać. Przede wszystkim, oprócz zbilansowanego nawożenia i optymalnego przebiegu pogody, ważny jest po prostu czas. Ten dajemy roślinom siejąc je jak najwcześniej, co ma szczególne znaczenie w przypadku owsa, pszenicy i pszenżyta. Nieco dłużej można poczekać jęczmieniem jarym, natomiast ostatnie dni marca to już czas, kiedy warto pilnie śledzić prognozy pogody, aby wybrać wystarczająco ciepły czas.

Siew pszenicy jarej

Pszenica jara jest w stanie wykształcić dobrze rozbudowany jak na zboże jare system korzeniowy, jednak potrzebuje do tego czasu, który gwarantuje odpowiednio wczesny siew. Jako właściwy termin podaje się zależnie od rejonu Polski od 15. marca do 5. kwietnia, natomiast w związku z wysokimi temperaturami i nasilającą się suszą nie warto zwlekać.

Optymalna obsada pszenicy jarej powinna wynosić około 400 szt/m2, zależnie od stanowiska. W przypadku opóźnionego terminu siewu warto przyjąć nieco większą obsadę, ze względu na słabsze krzewienie, jednak zbyt gęsty siew spowoduje konkurencję o wodę i składniki pokarmowe. Optymalne warunki, których w obecnym sezonie raczej trudno szukać to z kolei możliwość zmniejszenia obsady. Wschody tej rośliny rozpoczynają się już w temperaturze 1-3°C. Pszenicę jarą najlepiej siać na głębokość 2-4 centymetrów, im lżejsza gleba tym głębiej.

Siew jęczmienia jarego

Do siewu jęczmienia jarego najlepiej przystąpić na glebach klas bonitacyjnych I-IIIb, o odczynie pH 6-6,8, dobrze zatrzymujących wodę, ale nie mokrych. Jęczmień jary wytwarza system korzeniowy słabiej rozwinięty niż u innych zbóż. Z tego względu ważne jest zapewnienie mu odpowiedniej ilości wody i składników pokarmowych w powierzchniowej warstwie gleby.

Optymalna obsada jęczmienia jarego powinna wynosić około 300 szt/m2, zależnie od stanowiska. Jako właściwy termin podaje się zależnie od rejonu Polski od 15. marca do 10. kwietnia, jednak gatunek ten jest rośliną ciepłolubną, dlatego też powinien być najpóźniej wysiewanym zbożem jarym. Zbyt wczesny siew jęczmienia, jeszcze w okresie występowania przymrozków, spowoduje, że przed jego wschodami mogę zdążyć pojawić się chwasty, które utrudnią rozwój młodych roślin. Jęczmień jary najlepiej siać na głębokość 3 centymetrów.

Siew pszenżyta jarego

Do siewu pszenicy jarej najlepiej przystąpić na glebach klas bonitacyjnych I-IVb. Gatunek ten wykształca dobrze rozbudowany jak na zboże jare system korzeniowy, dzięki czemu efektywnie pobiera z gleby wodę i składniki pokarmowe. Jako właściwy termin podaje się zależnie od rejonu Polski od 20. marca do 5. kwietnia, najlepiej jak tylko pozwoli na to wilgotność gleby, a o to w obecnym sezonie w dużej części kraju nie było trudno.

Optymalna obsada pszenżyta jarego powinna wynosić 300-350 szt/m2, zależnie od stanowiska. Pszenżyto jare należy wysiewać najwcześniej spośród zbóż jarych, gdyż ma najdłuższy okres wegetacji. Gatunek ten najlepiej siać na głębokość 2-4 centymetrów, im lżejsza gleba tym głębiej.

Materiał siewny znajdziesz na Giełdzie Rolnej!

Siew owsa

Do siewu owsa można przystąpić na większości gleb użytkowanych rolniczo. Gatunek ten ma niewielkie wymagania glebowe, sprawdzi się na stanowiskach zakwaszonych i zdegradowanych. Jest jednak wrażliwy na niedobór wody, który powoduje ograniczenie plonu.

Jako właściwy termin podaje się zależnie od rejonu Polski od 15. marca do 10. kwietnia, natomiast gatunek ten należy siać tak wcześnie, jak to możliwe, gdyż kiełkuje już w temperaturze 2-3°C, a na opóźniony termin siewu reaguje znacznym spadkiem plonu. Optymalna obsada owsa powinna wynosić około 300 szt/m2, zależnie od stanowiska. Owies najlepiej siać na głębokość 2-4 centymetrów, im lżejsza gleba tym głębiej.

Siew żyta jarego

Do siewu żyta jarego z powodzeniem można przystąpić na słabych glebach, również tych o niskim odczynie pH. Jest to jednak gatunek wrażliwy na niedobór wody. Za najlepszy termin siewu uznaje się od 15. marca do 10. kwietnia, jednak ze względu na dużą mrozoodporność żyta można je siać tak wcześnie, jak tylko pozwoli na to wilgotność gleby.

Optymalna obsada żyta jarego powinna wynosić około 300 szt/m2, zależnie od stanowiska. Gatunek ten można siać tak wcześnie, jak to możliwe, gdyż charakteryzuje się dużą odpornością na niskie temperatury. Żyto jare najlepiej siać na głębokość 2-4 centymetrów, im lżejsza gleba tym głębiej.