Występują dwie główne metody dezynfekcji strzyka: pierwszą jest płyn służący do zanurzania strzyka, a drugą spray do pokrywania jego powierzchni. Środki do zanurzania strzyka są efektywniejsze w użyciu niż spraye.

Wynika to m.in. z ilości zużywanego środka. Przeciętne wykorzystanie cieczy do zanurzania strzyków wynosi ok. 10 ml/krowę/dzień, a sprayu ok. 15 ml/krowę/dzień, co przy większym stadzie stanowi duże różnice.

Zanurzenie strzyka w środku dezynfekcyjny powoduje również dokładniejsze pokrycie cieczą całej powierzchni strzyka. Urządzenie do dippingu strzyków musi być na tyle duże, aby pozwolić na dokładne zanurzenie strzyka, a jednocześnie na tyle małe, aby efektywnie dezynfekować również małe strzyki.

Inną metoda dezynfekcji strzyków jest ich spryskiwanie środkiem dezynfekcyjnym. Wykorzystanie tej techniki wymaga jednak należytej staranności podczas dezynfekcji strzyków, aby cała powierzchnia strzyka została pokryta środkiem dezynfekcyjnym. Dlatego dobrym rozwiązaniem jest stosowanie sprayów kolorowych, co umożliwia kontrolę pokrycia nim powierzchni strzyka.

W niektórych systemach automatycznego doju dezynfekcja przed i poudojowa jest przeprowadzana wyłącznie za pomocą metody spryskiwania strzyków. System ten wymaga regularnej kontroli działania rozpylaczy. Dobrym testem sprawdzającym jakość pracy spryskiwaczy, jest spryskiwanie białego ręcznika papierowego. Wzór, który powstaje na papierze jest odwzorowaniem pracy dyszy rozpylającej ciecz.

Na podstawie artykułu dr Marcina Gołębiewskiego: „Dezynfekcja strzyka - podstawą profilaktyki mastitis”.