Choroby płuc są jednym z bardziej kosztownych problemów w hodowli bydła. Nawet wcześnie wykryte i leczone mogą negatywnie wpływać na odporność, przyrosty czy produkcyjność danej sztuki w przyszłości. Ponadto ich leczenie jest kosztowne i nie zawsze w pełni się udaje.

Szukając przyczyny występowania chorób płuc w gospodarstwie należy pamiętać o mnogości czynników etiologicznych, w tym o wpływie warunków środowiskowych. Mogą to być m.in. wirusy, bakterie, pasożyty, błędy żywieniowe, stres, jak i nieodpowiednie warunki środowiskowe np. zbyt wysoka wilgotność, potęgowana przez ciepłą zimę.

Poszukiwanie winowajcy może być szczególnie kłopotliwe w przypadku chorób bakteryjnych. Niektóre z nich powodowane są przez bakterie patogenne, rozprzestrzeniające się np. poprzez kontakt chorych zwierząt ze zdrowymi. Jednak również bakterie symbiotyczne, naturalnie występujące w ciele, w tym w drogach oddechowych, w sytuacji pogorszenia warunków środowiskowych np. podrażnienia błony śluzowej dużym stężeniem toksycznych gazów w oborze, nadmiernej wilgotności, lub przeciągów w budynku, mogą zacząć działać chorobotwórczo. Dlatego tak ważna jest dbałość o warunki zoohigieniczne w budynkach inwentarskich, odpowiednia wentylacja, wietrzenie i unikanie nadmiernego zagęszczenia zwierząt.

Szczególnie niebezpieczne dla stanu zdrowotnego naszego stada są wirusy, które mogą dostać się do gospodarstwa i rozprzestrzenić się po nim poprzez kontakt bezpośredni z chorymi zwierzętami, skażoną paszę lub wodę, poprzez sprzęt i wyposażenie budynku, pracowników lub drogą aerogenną. Ponadto wyeliminowanie chorób wirusowych ze stada jest niezwykle trudne i kosztowne, ze względu na możliwość rozsiewania wirusa przez osobniki bez widocznych objawów oraz, w niektórych przypadkach, ich dożywotnie nosicielstwo, które powoduje konieczność brakowania takich sztuk.

Choroby płuc mogą wynikać również z patogennego wpływu grzybów (aspergiloza płuc), pasożytów (nicienie płucne) oraz z błędów ludzkich (zachłystowe zapalenie płuc powodowane błędami przy odpoju cieląt), ale najczęściej są wieloczynnikowe, czyli wynikają z więcej niż jednej przyczyny. Na przykład bardzo częstą chorobę płuc u cieląt jaka jest zespół oddechowy bydła BRDC (z ang. Bovine Respiratory Disease Complex) powodują dwie grupy czynników etiologicznych dodatkowo wzmacnianych przez czynniki środowiskowe. Pierwszą są wirusy, m.in. BHV – herpeswirus bydła typu 1, związany z występowaniem IBR, czyli zakaźnym zapaleniem nosa i tchawicy, PIV-3 - wirus parainfluenzy typu III, BRSV - syncytialny wirus oddechowy. Drugą grupą czynników są baterie takie jak Pasturella multocida czy Mannheimia haemolytica. Do czynników środowiskowych sprzyjających zachorowaniu należą m.in. stres związany z transportem zwierząt, który powodując obniżenie odporności zwierząt zwiększa ich podatność na zachorowanie, oraz nieprawidłowa ilość siary przyswojona przez cielę, nadmierne stłoczenie i wilgotność. Efektem jest stan zapalny płuc skutkujący nieodwracalnymi zmianami w płucach i dużymi stratami ekonomicznymi.

Nie ma działań dających pełną gwarancję bezpieczeństwa, jednak profilaktyka rozpoczynająca się od dopilnowania ilości pobranej przez cielę siary oraz sposobu jej podania (wiadro ze smokiem umieszczone na odpowiedniej wysokości), przez szczepienia profilaktyczne, na dbałości o warunki środowiska w którym bytuje cielę skończywszy, może zminimalizować ryzyko start związanych z wystąpieniem chorób płuc  naszych zwierząt.