Wielu hodowców sezon pastwiskowy rozpoczyna w maju, jednak zeszłoroczna susza i niedobory pasz objętościowych mogą skłaniać ku szybszemu wypędzeniu krów na pastwisko. Nie należy jednak zapominać o prawidłowym przygotowaniu zwierząt oraz profilaktyce najbardziej charakterystycznej choroby związanej w wiosennym wypasem, czyli tężyczki pastwiskowej.

Choroba ta jest związana ze stratami wynikającymi ze spadku wydajności, ale również może, w przypadku ostrej formy, stanowić zagrożenie dla życia zwierzęcia, choć nie są to częste przypadki.

Przygotowując zwierzęta do wypasu należy pamiętać nie tylko o stopniowym przygotowaniu zwierząt do zmiany dawki pokarmowej, ale i odpowiedniej suplementacji. Żywienie pastwiskowe ma oczywiście wiele zalet, jednak intensywny wzrost młodej zielonki powoduje, że w początkowym okresie żywienia pastwiskowego jest mało zasobna w magnez, w związku z czym może dojść do nadmiernego obniżenia zawartości tego pierwiastka we krwi. Ponadto pobranie zielonki z dużym udziałem traw wiąże się z wysokim pobraniem potasu co dodatkowo zaburza stosunek potasu do magnezu i wapnia.  Tężyczka może również występować w  czasie żywienia oborowego, jeśli skarmiane są duże ilości siana lub kiszonki z zielonek pochodzących z gleb ubogich w magnez lub intensywnie nawożonych potasem i azotem.

Za najbardziej podatne uznaje się krowy starsze i sztuki wysokowydajne, u których intensywne procesy metaboliczne, wiążą się z szybszym pasażem treści pokarmowej, a więc i ograniczonym wchłanianiem magnezu. Przyswajanie magnezu nie jest uzależnione jedynie od jego dostępności w treści pokarmowej. Negatywny wpływ na ten proces wywierają wszelkie stany zapalne w obrębie układu pokarmowego, wzrost pH treści żwacza, niska zawartość włókna surowego, nadmiar związków azotowych oraz potasu przy niskiej zawartości sodu.

Wczesne objawy tego zaburzenia to otępienie, utrata apetytu, która może doprowadzić do ketozy, obniżonej produkcji mleka i utraty kondycji. Następnie zauważyć można pobudzenie, oraz objawy dysfunkcji pracy mięśni (drżenie, sztywność). Dochodzi również do biegunek, a zwierzęta okazują niepokój, izolują się od grupy i ryczą. Ich chód może być sztywny i chwiejny. W formie ostrej dochodzi do drętwienia, nerwowości, stanów lękowych. Zwierzę pokłada się na boku z wyciągniętą szyją, widoczne są silne skurcze mięśni. W takiej formie nieleczona tężyczka może w ciągu kilku godzin doprowadzić do śmierci zwierzęcia.

W wypadku zauważenia objawów, poza wezwaniem lekarza weterynarii, warto ograniczyć ilość bodźców stresowych np. przeprowadzić krowę do cichego, stosunkowo ciemnego miejsca, gdyż stres potęguje wydalanie magnezu, co pogłębia problem.

Do działań profilaktycznych zaliczamy suplementację łatwo przyswajalnego magnezu, którą najlepiej rozpocząć na około 2-3 tygodnie przed wyprowadzeniem krów na pastwisko. Przydatna jest również dbałość o odpowiedni skład botaniczny runi pastwiskowej uwzględniający rośliny o wysokiej zawartości magnezu np. bobowate, oraz wypas kwaterowy skłaniający zwierzęta do pobierania również części roślin o większej zawartości włókna.