Sezon wysokich temperatur wiąże się z wieloma problemami w gospodarstwach utrzymujących bydło. Podstawowym z nich jest stres cieplny, który poza pogorszeniem wydajności i jakości mleka odbija się również na zdrowotności zwierząt i rozrodzie. Metod ograniczania jego wpływu na zwierzęta jest wiele, w tym zastosowanie prawidłowego żywienia mineralnego w okresie letnim.

Żywienie letnie nie wymaga wprowadzenia z dużym wyprzedzeniem. W zależności od panujących temperatur warto zaplanować przestawienie żywienia na koniec maja lub początek czerwca, gdy temperatura nie jest jeszcze mocno dotkliwa dla zwierząt.

Pierwiastki kluczowe w letnim żywieniu bydła

Kluczowymi pierwiastkami w tym okresie są potas, sód i magnez. Potas odpowiada za regulację wydzielania wody przez gruczoły potowe, co jest szczególnie ważne podczas schładzania organizmu. Wpływa również na wiele innych procesów, jak ciśnienie osmotyczne komórek czy równowaga kwasowo-zasadowa. Jego suplementacja, podobnie jak sodu, jest niezbędna, gdyż jest on tracony wraz z dużymi ilościami potu.

Przy niższych temperaturach poziom potasu w dawce powinien być utrzymany na poziomie 1,0 do 1,1 proc. w kilogramie suchej masy dawki, a w sezonie wysokich temperatur ok. 1,5 proc. Z kolei poziomy sodu oraz magnezu powinny zostać podniesione do odpowiednio: 0,45 proc. i 0,40 proc. Ważne jest również zachowanie prawidłowego stosunku potasu i magnezu, czyli 4:1.

Stres oksydacyjny

Planując letnie żywienie mineralne nie należy zapominać o minimalizowaniu stresu oksydacyjnego, który zaburza funkcjonowanie układu odpornościowego. Jest to możliwe dzięki zastosowaniu zwiększonej dawki antyoksydantów, tj. polifenoli i witaminy E. Zwiększając suplementację witaminy E powinno się jednak zwrócić uwagę na zaopatrzenie w selen, najlepiej w formie organicznej, gdyż ich działanie jest ze sobą ściśle powiązane.

Łagodzenie stanów zapalnych

W okresie letnim nasila się występowanie stanów zapalnych wymienia, dlatego warto zadbać również o odpowiednią podaż składników wspomagających ich zwalczanie. Należą do nich miedź i cynk. Podstawą w tym okresie jest stosowanie wysoko przyswajalnych form tych pierwiastków, jak chelaty i hydroksychlorki, gdyż ich biodostępność jest nawet dwa razy większa.

Ze względu na bardzo duże obciążenie wątroby, w okresie letnim warto dostarczać zwierzętom również składniki wpierające pracę tego organu. Są to niacyna, cholina i witaminy z grupy B, najlepiej w formie chronionej.

Poszczególne składniki mineralne wpływają dostępność innych np. nadmiar potasu ogranicza dostępność magnezu, a nadmiar fosforu podobnie wpływa na dostępność potasu, o czym warto pamiętać decydując się na domową suplementację.  Dla osób wolących zdać się na gotowe rozwiązania dostępna jest szeroka gama produktów w postaci odpowiednio zbilansowanych mieszanek mineralno-witaminowych.