Niezłe ziółka

Zdecydowanie szkodliwe w runi są chwasty absolutne. Często są to rośliny trujące dla zwierząt, jak chociażby: jaskry, knieć błotna, szczwół plamisty, szalej jadowity i wilczomlecz sosnka. Do grupy tej należą także chwasty powodujące gorzknięcie produktów pochodzenia zwierzęcego, jak: skrzyp błotny, rdest ptasi i rdest ostrogorzki. Zaliczane są do niej także rośliny będące pasożytami lub półpasożytami roślinności łąkowej – kanianki, świetliki, szelężniki, zagorzałki.

Do chwastów względnych, określanych zwykle jako zioła, należą na przykład: kminek zwyczajny, krwawnik pospolity, mniszek pospolity i babka lancetowata. Występując w małych ilościach (do 5 proc. składu runi), dodatnio wpływają na jakość plonu. Obok nich znajdują się jednak gatunki nieszkodliwe, ale o miernej wartości żywieniowej, stanowiące jedynie nadmierny balast w paszy i utrudniające zbiór, jak: szczaw tępolistny i kędzierzawy, barszcz zwyczajny, ostrożeń błotny i polny.

Umiejętność identyfikacji gatunków i określenie przyczyn pojawienia się chwastów jest pierwszym warunkiem podjęcia skutecznych sposobów ich zwalczania. Uregulowanie stosunków wodnych usuwa roślinność bagienną i przeciwdziała występowaniu chwastów i roślin mniej pożądanych, utrzymujących się w siedliskach ze zbyt wysokim poziomem wody gruntowej. 

Herbicydy to ostateczność

Na łąkach i pastwiskach chwasty można zwalczać metodami mechanicznymi, biologicznymi lub chemicznymi. Metoda mechaniczna obejmuje takie zabiegi, jak selektywne (miejscowe) koszenie czy wałowanie. Wykaszanie powtarzane kilka razy w roku (ale zawsze przed kwitnieniem), to bardzo skuteczna metoda niszczenia kęp śmiałka darniowego na pastwiskach. Można do niej zaliczyć także zaoranie łąk i pastwisk połączone z krótszym lub dłuższym wykorzystaniem jako grunty orne. Okres użytkowania ornego pozwala na oczyszczenie gleby z rozłogów chwastów wieloletnich i zniszczenie znacznej ilości nasion chwastów w niej zmagazynowanych. Jeżeli po ponownym obsiewie użytku zielonego pojawi się w młodej runi jeszcze znaczny odsetek ich siewek, należy wykonać podkaszanie pielęgnacyjne, a użytek wykorzystywać przemiennie. W jednym roku kośnie, a w kolejnym – pastwiskowo. Przemienne użytkowanie jest skutecznym dopełnieniem zwalczania chwastów uporczywych.

Kolejną metodą jest metoda biologiczna. Slne nawożenie pobudzające trawy do szybkiego rozwoju i wzrostu ogranicza rozrastanie się chwastów.

Jeżeli obie metody okażą się mało skuteczne, pozostaje metoda chemiczna, czyli użycie herbicydów. Możliwości stosowania herbicydów są jednak znacznie mniejsze niż w uprawie roślin polowych. Ograniczenia wynikają z niebezpieczeństwa zniszczenia runi razem z chwastami. Wyjątkowo narażone na to są rośliny motylkowate i zioła. Trzeba też wziąć pod uwagę konieczność okresowego wyłączenia z użytkowania opryskanego pastwiska lub łąki.

Chemiczne zwalczanie chwastów należy z tych powodów traktować tylko jako uzupełnienie zabiegów uprawowych i ograniczać je do tępienia chwastów uporczywych. Najlepiej używać ich jedynie do niszczenia zwartych gniazd lub większych skupisk uciążliwych chwastów. Powstałe w runi puste miejsca trzeba zasilić kompostem i obsiać mieszanką traw i motylkowych. Należy to wykonać nie wcześniej niż po 5 tygodniach od oprysku. Ograniczenie zużycia herbicydów można uzyskać nie tylko przez wykorzystanie precyzyjnych metod ich stosowania, lecz także poprzez dokładne określenie dawek minimalnych. W wypadku wszystkich herbicydów zabrania się stosowania środka w strefie bezpośredniej ochrony ujęć wody i na terenie rezerwatów. Nie można dopuścić do przedostania się środka do zbiorników i cieków wodnych.

Trwałe użytki zielone na glebach mineralnych, po wyeliminowaniu chwastów herbicydami, należy zasilić azotem w dawce 40–60 kg/ha. Na glebach organicznych nie wolno go stosować.

Okresy prewencji

Chwastox Extra 300 SL – okres prewencji dla zwierząt (zapobiegający ich zatruciu) to 21 dni. Mieszankę można wysiać nie wcześniej jak po 5 tygodniach od oprysku.

Pielik 85 SP – nie należy stosować na rośliny mokre, chore, wylegnięte i uszkodzone, przy temp. powietrza poniżej 10OC i powyżej 25OC, w czasie suszy i później niż 4–5 godzin przed deszczem.

Glean 75 WG – przy likwidacji plantacji traktowanej środkiem Glean 75 WG, po orce można uprawiać wyłącznie zboża. Silny deszcz przed upływem 6 godzin od zabiegu może obniżyć skuteczność środka.

Starane 250 EC – okres prewencji dla zwierząt wynosi 7 dni.

Aminopielik D 450 SL – okres prewencji dla zwierząt to 21 dni. Nie należy stosować: na rośliny mokre, chore, wylegnięte i uszkodzone, w temp. powietrza poniżej 10OC i powyżej 25OC, podczas suszy i później niż na 4 godziny przed deszczem.

Rancho 242 EC – okres prewencji 7 dni. Nie należy stosować: na użytkach zielonych, gdzie rośliny motylkowe są ważnym składnikiem runi, na rośliny słabe, uszkodzone przez przymrozki, choroby lub szkodniki, podczas wietrznej pogody stwarzającej możliwość znoszenia cieczy na sąsiednie plantacje, zwłaszcza z uprawami roślin dwuliściennych lub iglastych. Nie należy bronować i wałować runi do 10 dni przed i do 7 dni po zabiegu.

Tomigan 250 EC – okres prewencji 7 dni.

Fernando 225 EC – okres prewencji 7 dni. Nie należy stosować:na użytkach zielonych, gdzie rośliny motylkowe są ważnym składnikiem runi, na rośliny słabe, uszkodzone przez przymrozki, choroby lub szkodniki, gdy istnieje niebezpieczeństwo zanieczyszczenia wody, która będzie używana do nawadniania, pojenia lub innych celów gospodarskich (domowych).

Źródło: Farmer 14/2008