PARTNERZY PORTALU
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl

Króliki zmieszane

Autor: Jan Zając

Dodano: 18-02-2008 13:47

Tagi:

Spore jest zainteresowanie hodowlą i chowem królików ras dużych. Najpopularniejsze są: belgijskie olbrzymy, francuskie barany i olbrzymy srokacze. Wybiera się je zarówno do chowu czysto rasowego, jak i mieszańców. Czy mieszańce tych ras z rasami średnimi, zalecanymi do chowu królików rzeźnych, przynoszą lepsze efekty?



Znaczna większość, bo ok. 70 proc. królików w naszym kraju, to różnego rodzaju mieszańce. Głównym celem ich chowu jest uzyskiwanie zwierząt dużych, bez względu na ilość i jakość mięsa po uboju. Obowiązujące bowiem cenniki skupu królików biorą pod uwagę tylko masę ciała. Dlatego w wielu regionach kraju rolnicy wybierają do chowu i hodowli króliki ras dużych, takich jak belgijski olbrzym, francuski baran, olbrzym srokacz. Wykorzystuje się je zarówno do chowu czysto rasowego, jak i do mieszańców przeznaczonych na mięso. Dlatego celowa była ocena wpływu na cechy użytkowe krzyżowania dwurasowego królików rasy średniej nowozelandzkiej białej, która jest jedną z najpopularniejszych ras przy użytkowaniu mięsnym królików, z rasami dużymi: belgijskim olbrzymem, francuskim baranem i olbrzymem srokaczem.

Grupy doświadczalne

Ocenę wyników krzyżowania ras średnich i dużych królików przeprowadzono w Zakładzie Doświadczalnym Instytutu Zootechniki w Chorzelowie, który specjalizuje się w hodowli tych zwierząt. Oceniano potomstwo samic rasy nowozelandzkiej białej krytych samcami wymienionych wyżej trzech ras dużych. Pod uwagę brano wskaźniki użytkowości tucznej (jak masa ciała w dniu uboju i przyrosty dzienne) i rzeźnej (jak zawartość mięsa w tuszce i proporcje między najwartościowszym wyrębami).

Króliki mieszańce pochodzące po ojcach różnych ras dużych podzielono na trzy grupy doświadczalne. W każdej z nich tuczono je przez 55, 70 lub 85 dni. Przydatność do tuczu oceniano od odsadzenia młodych królików od matki w 35. dniu życia do czasu pozyskania tuszki, czyli w wieku 90, 105 i 120 dni. Dodatkowo oceniano wydajność rzeźną zwierząt i udział wyrębów podstawowych w tuszce.

Efekty krzyżowania

Na skuteczność rozrodu największy wpływ miała rasa ojcowska. Wyniki w czasie odchowu uzależnione były natomiast głównie od długości okresu tuczu, zużycia paszy na 1 kg przyrostu masy ciała i od masy w czasie uboju.

Plenność samic nowozelandzkich białych krytych samcami ras dużych była pośrednia między plennością, jaką rasy te uzyskują w kojarzeniu losowym w obrębie każdej z nich. Zadowalające wyniki plenności średnio w ciągu trzech lat doświadczenia (8 królicząt urodzonych w miocie) uzyskano przy krzyżowaniu samic nowozelandzkich białych z samcami rasy olbrzym srokacz. O prawie jednego królika mniejszą plenność uzyskano u pozostałych mieszańców. Brak wyraźnego efektu heterozji pod względem użytkowości rozpłodowej można tłumaczyć niskim współczynnikiem odziedziczalności tej cechy.

Szybsze przyrosty

Najwyższą masę ciała po uboju w 90. dniu życia uzyskały mieszańce nowozelandzkie białe z belgijskim olbrzymem. Wyniosła ona 2,7 kg. Najniższą masą ciała w tym dniu cechowały się mieszańce nowozelandzkie białe z francuskim baranem – 2,5 kg. Wyraźna była tendencja do utrzymywania się tej przewagi masy ciała w kolejnych etapach pomiaru tego parametru, a więc w wieku 105 i 120 dni życia królików. W wieku 120 dni najcięższe były także mieszańce nowozelandzkie białe z belgijskim olbrzymem, które ważyły 3,4 kg. Potomstwo pochodzące z krzyżowania rasy nowozelandzkiej białej z francuskim baranem było w tym wieku o 520 g lżejsze. W okresie odchowu królików przyrosty dzienne wynosiły 24–37 g, zależnie od grupy mieszańców i terminu uboju.

Więcej mięsa

Najważniejszą cechą przy ocenie królików przeznaczonych do użytkowania mięsnego jest oczywiście wydajność rzeźna. Ona bowiem decyduje o cenie żywca króliczego. W opisywanym doświadczeniu stwierdzono, że wraz z wiekiem i wzrostem masy ciała przy uboju wydajność rzeźna się zwiększała. Większy był również udział mięsa w tuszce, natomiast mniejszy był udział głowy.

Najmniej wskazany jest ubój królików mieszańców przy masie ciała około 2,5 kg. Tuszki takich królików są bowiem chude, słabo umięśnione, a wydajność rzeźna jest niska i waha się w granicach 51–52 proc. Wraz ze wzrostem masy ciała królików, np. do ponad 3 kg, ich wydajność rzeźna zwiększa się do 54–55 proc.

Proporcje między wyrębami

Kolejnym elementem oceny rzeźnej królików jest udział podstawowych wyrębów tuszki. Comber i część tylna tuszki to najcenniejsze wyręby, decydujące o wartości rynkowej tuszki. Korzystne jest więc, by miały one jak największą masę.

 Udział tych składników tuszki jest zmienny. U zwierząt ras typowo mięsnych udział poszczególnych wyrębów w tuszce jest następujący: przód – 37–39 proc., comber – 23–27 proc., część tylna – 34–39 proc. W omawianym doświadczeniu udział combra i części tylnej w całkowitej masie tuszki wahał się w granicach 65–67 proc., a więc odpowiadał wartościom podawanym przez innych specjalistów.

Zalecenia praktyczne

Krzyżowanie towarowe królików opisywanych ras oraz tucz ich mieszańców pozwala na zwiększenie produkcji żywca. Większa jest bowiem o mniej więcej 500 g masa ciała przy uboju w porównaniu z królikami bezrasowymi lub ras o małej produkcyjności.

W praktyce terenowej zaleca się utrzymywanie na fermie króliczej dwóch z trzech porównywanych w doświadczeniu krzyżówek. Są to mieszańce nowozelandzkie białe z belgijskim olbrzymem i nowozelandzkie białe z olbrzymem srokaczem. Tuszki od tych zwierząt najlepiej pozyskiwać po 105 lub 120 dniach odchowu.

Pod względem rozpłodu najlepszymi wskaźnikami użytkowości rozpłodowej, średnio 8 królicząt w miocie, cechowały się samice nowozelandzkie białe kryte samcami rasy olbrzym srokacz. O prawie jednego królika mniej w miocie rodziły natomiast samice pozostałych krzyżówek.

Przeprowadzony doświadczalny odchów młodych królicząt do wieku 90 dni (55 dni tuczu) wykazał niskie zużycie paszy i dobre przyrosty masy ciała. Niska była natomiast wydajność rzeźna pozyskanych tuszek, gdyż wahała się ona w granicach 51–52 proc. Wydłużenie okresu tuczu królików z 55 dni do 70 lub 85 dni wpłynął na wzrost wydajności rzeźnej oraz znaczne zwiększenie zużycia paszy na 1 kg przyrostu masy ciała.
Samice należy kryć po raz pierwszy w wieku 4,5–5 miesięcy. Kolejne krycia należy przeprowadzić po odsadzeniu królicząt od matek w wieku 35 dni lub dwa tygodnie po wykocie.

Rasy duże

Do tej grupy zalicza się króliki osiągające dużą masę ciała (powyżej 5,5 kg) i późno dojrzewające. Samice osiągają pełną dojrzałość płciową w wieku 6–7 miesięcy, a samce ok. 7–8 miesięcy. Króliki ras dużych wymagają bardzo dobrych warunków środowiskowych, a zwłaszcza żywieniowych. Samice odchowują z reguły mniej liczne mioty. Błędy zarówno żywieniowe, jak i hodowlane, popełniane bardzo często przez hodowców, doprowadzają czasami do karłowacenia królików i obniżenia wskaźników użytkowości rozpłodowej.

Belgijski olbrzym. Jest jedną z najpopularniejszych ras dużych, osiągających dużą masę ciała. Dorosłe króliki w wieku 12–14 miesięcy ważą od 8 do 10 kg. Najniższą dopuszczalną masą ciała królika dorosłego jest 6 kg. Według wzorca rasowego masa ciała samic w poszczególnych okresach życia powinna wynosić: 3 miesiące – 2,6 kg, 4 miesiące – 3,6 kg, 5 miesięcy – 4,6 kg, 6 miesięcy – 5,5 kg, 7 miesięcy – 6,3 kg, 8 miesięcy – 7 kg.

Francuski baran. Obok belgijskiego olbrzyma jest najbardziej znanym i rozpowszechnionym w kraju królikiem mięsno-futerkowych ras dużych. Przeciętna masa ciała królików dorosłych wynosi 6–6,5 kg. Minimalna masa ciała królików dorosłych wynosi 5 kg. W poszczególnych miesiącach życia masa ciała samic powinna wynosić: 3 miesiące – 2,5 kg, 4 miesiące – 3,5 kg, 5 miesięcy – 4 kg, 6 miesięcy – 4,5 kg, 7 miesięcy – 5 kg, 8 miesięcy – 5,5 kg.

Olbrzym srokacz. Należy do dużych ras królików mięsno-futerkowych. Królik dorosły nie powinien ważyć mniej niż 5 kg. Według wzorca rasowego masa ciała samic powinna wynosić: 3 miesiące – 2,3 kg, 4 miesiące – 3,5 kg, 5 miesięcy – 4,5 kg, 6 miesięcy – 5 kg, 7 miesięcy – 5,5 kg, 8 miesięcy – 6 kg.

Źródło: "Farmer" 24/2007



Podobał się artykuł? Podziel się!
×

WSZYSTKIE KOMENTARZE (0)

PISZESZ DO NAS Z ADRESU IP: 3.237.66.86
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin forum
PARTNER SERWISU
  • partner serwisu

Drogi Użytkowniku!

W związku z odwiedzaniem naszych serwisów internetowych możemy przetwarzać Twój adres IP, pliki cookies i podobne dane nt. aktywności lub urządzeń użytkownika. O celach tego przetwarzania zostaniesz odrębnie poinformowany w celu uzyskania na to Twojej zgody. Jeżeli dane te pozwalają zidentyfikować Twoją tożsamość, wówczas będą traktowane dodatkowo jako dane osobowe zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/679 (RODO).

Administratora tych danych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz w Polityce Prywatności pod tym linkiem.

Jeżeli korzystasz także z innych usług dostępnych za pośrednictwem naszych serwisów, przetwarzamy też Twoje dane osobowe podane przy zakładaniu konta, rejestracji na eventy, zamawianiu prenumeraty, newslettera, alertów oraz usług online (w tym Strefy Premium, raportów, rankingów lub licencji na przedruki).

Administratorów tych danych osobowych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz również w Polityce Prywatności pod tym linkiem. Dane zbierane na potrzeby różnych usług mogą być przetwarzane w różnych celach, na różnych podstawach oraz przez różnych administratorów danych.

Pamiętaj, że w związku z przetwarzaniem danych osobowych przysługuje Ci szereg gwarancji i praw, a przede wszystkim prawo do sprzeciwu wobec przetwarzania Twoich danych. Prawa te będą przez nas bezwzględnie przestrzegane. Jeżeli więc nie zgadzasz się z naszą oceną niezbędności przetwarzania Twoich danych lub masz inne zastrzeżenia w tym zakresie, koniecznie zgłoś sprzeciw lub prześlij nam swoje zastrzeżenia pod adres odo@ptwp.pl.

Zarząd PTWP-ONLINE Sp. z o.o.