Ogniska zgnilca potwierdzono w gminach Kleszczów i Szczerców w powiecie bełchatowskim. Wcześniej ogniska choroby potwierdzono także w powiecie radomszczańskim, pajęczańskim i łódzkim wschodnim.

Zgnilec amerykański (inaczej złośliwy) jest jedną z najgroźniejszych chorób pszczoły miodnej. Wywoływany jest przez bakterię Paenibacillus larvae, której cykl rozwojowy odbywa się w larwach pszczół. Objawy choroby pojawiają się po około 45 dni od momentu zakażenia. Bakterie rozwijające się w przewodzie pokarmowym czerwiu uszkadzają strukturę jelit, atakując następnie wszystkie narządy larw. W 2-3 dni po zasklepieniu czerwiu larwy zamierają. Chcąc usunąć obumarłe osobniki dorosłe pszczoły przenoszą bakterie na kolejne larwy i w ten sposób infekcja rozszerza się. Pośrednio występowaniu zgnilca sprzyja zła kondycja rodzin (słabe rodziny są bardziej podatne na infekcje), oraz brak przeciwdziałania rabunkom poprzez które choroba przenosi się z jednej rodziny na drugą.

Jest to jedyna z chorób pszczół zwalczana w Polsce „z urzędu”. Ze względu na duży zasięg lotu pszczół (a co za tym idzie możliwość transferu na większe odległości, w promieniu 6 km od ogniska zgnilca powiatowy lekarz weterynarii wyznacza obszar zapowietrzony, w którym między innymi zabronione jest przemieszczanie rodzin pszczelich (w tym czerwiu), matek, produktów pszczelich i sprzętu pasiecznego. Lekarze wyznaczeni przez powiatowy inspektorat weterynarii dokonują w takim obszarze przeglądów rodzin mających na celu wykluczenie obecności choroby w innych pasiekach.

Zgnilec złośliwy jest chorobą uleczalną, niemniej ze względu na dużą zaraźliwość zalecane jest niszczenie chorych rodzin, wraz z zamieszkałymi przez nie ulami i sprzętem pasiecznym. Stąd tak duża uciążliwość tej jednostki chorobowej dla pszczelarzy.