Zaparcia w okresie okołoporodowym występują u znacznego odsetka populacji loch. Niekiedy czynniki wywołujące to zaburzenie zależą od fizjologii organizmu lochy. Mowa tu przede wszystkim o nacisku jakie wzrastające płody wywierają na jelita utrudniając w ten sposób pasaż mas kałowych. Większy wpływ na wystąpienie zaparć mają jednak czynniki żywieniowe związane ze zbyt wysokim pobraniem paszy czy niewłaściwym składem mieszanki. Nie bez znaczenia jest także brak ruchu, związany z umieszczeniem lochy w klatce porodowej w ostatnim tygodniu ciąży. Choć pozornie zaparcia wydają się błahą dolegliwością, mogą jednak skutkować groźnymi konsekwencjami dla prosiąt, a w pewnych warunkach stanowią także zagrożenie dla życia lochy. Zalegające w jelicie grubym odchody są doskonałym siedliskiem dla rozwoju patogennych drobnoustrojów, w tym E. Coli. Odpowiadają one za większość przypadków syndromu MMA, który może powodować wysoką śmiertelność wśród prosiąt. Rozrost populacji szkodliwych mikroorganizmów w układzie pokarmowym lochy zwiększa też ryzyko wystąpienia biegunek u prosiąt. Zaparcia prowadzą często do spadku apetytu, co w przypadku loch karmiących pogarsza wydajność laktacji. Bezpośrednio wpływa to na wyniki odchowu. W niektórych przypadkach zaparcia mogą również stanowić zagrożenie dla życia loch. Wydłużają one bowiem niekiedy czas trwania porodu wskutek czego wzrasta ryzyko wystąpienia niewydolności układu krążenia. Również enterotoksyny wydzielane przez drobnoustroje, po przedostaniu się do układu krwionośnego obciążają serce i mogą być przyczyną upadku lochy.

Znając groźne konsekwencje zaparć u lochy warto jest wspomnieć o czynnikach mających na celu ograniczenie ich występowania. Jak wspomniano wyżej największe znaczenie w profilaktyce zaparć ma właściwe żywienie macior w okresie okołoporodowym. Dotyczy ono zarówno ilości zadawanej mieszanki jak i jej składu. Pamiętajmy, że w fazie wysokiej ciąży lochy powinny pobrać więcej mieszanki niż w ciąży niskiej, jednak wielkość dawki pokarmowej również w tym okresie musi być racjonowana. Lochy wysoko prośne nie powinny otrzymywać więcej niż 3 – 3,2 kg mieszanki paszowej na dobę. Zbyt wysokie pobranie paszy zwiększa ryzyko zalegania treści w jelitach. W mieszankach stosowanych w okresie okołoporodowym musi znajdować się wysoka zawartość włókna. Jeżeli pasza zawiera mniej niż 8 proc tego składnika zwiększone jest ryzyko wystąpienia zaparć. Schorzeniom tym sprzyja też zbyt wysoki udział białka w paszy. Ważną rolę w profilaktyce zaparć stanowi prawidłowe żywienie loch w czasie kilku dni poprzedzających poród. Na około 3 – 4 dni przed planowanym terminem porodu należy stopniowo zmniejszać wielkość dawki pokarmowej, tak aby dzień przed porodem jej wielkość nie przekraczała 1,5 kg / dobę. Dawkę należy uzupełnić dodatkiem otrąb pszennych a w dniu porodu locha powinna otrzymać wyłącznie pójło przygotowane z ciepłej wody, otrąb i soli gorzkiej. Preparat ten wykazuje łagodne działanie przeczyszczające co przeciwdziała zaleganiu treści pokarmowej. Takie samo pójło podać należy maciorze po porodzie. W następnych dniach nie należy dokonywać raptownego zwiększenie wielkości dawki pokarmowej. Należy czynić to stopniowo, a żywienie „do woli” wprowadzić należy wraz z końcem pierwszego tygodnia życia prosiąt.