Od dłuższego już czasu obserwować można tendencję do ograniczania zużycia antybiotyków w produkcji żywca wieprzowego. Trend ten nie wziął się naturalnie znikąd. Nadmierne użycie antybiotyków w chowie zwierząt uważa się za jeden z czynników wytwarzania lekooporności u patogennych drobnoustrojów. Szacuje się, że rocznie w Europie na skutek lekooporności u patogenów umrzeć może 26 tys. osób. Pojawiają się nawet tezy, że za kilkadziesiąt lat więcej ludzi umrze na skutek odporności patogenów na antybiotyki niż z powodu nowotworów.

Oczywiście, powszechne wykorzystywanie antybiotyków w chowie zwierząt nie jest jedynym czynnikiem odpowiedzialnym za taki stan rzeczy. Wspomniana lekooporność wynika również (a może przede wszystkim) z nadużywania antybiotyków przez ludzi. Niemniej jednak coraz większy nacisk kładziony jest na ograniczenie zastosowania antybiotyków w chowie zwierząt. W Niemczech dostępne jest już certyfikowane mięso, wyprodukowane bez udziału tego rodzaju leków. Tendencje takie niewątpliwie korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa żywności stanowią jednak obciążenie dla rolników wyspecjalizowanych w chowie trzody. Jak bowiem kontrolować choćby biegunki prosiąt bez udziału antybiotyków?

Sytuację pogarsza dodatkowo planowane na początek 2023 r. wycofanie możliwości stosowania tlenku cynku jako składnika pasz leczniczych dla prosiąt. Związek ten pozwala na skuteczne ograniczenie problemu biegunek, stosowany jest zwłaszcza na etapie odsadzania prosiąt od lochy. Niestety, ze względów środowiskowych (ryzyko niekontrolowanej transmisji związków cynku do gleby i wód) już za kilka lat rolnicy stracą kolejną możliwość kontrolowania problemu biegunek. W tej sytuacji warto poszukiwać alternatywnych substancji pozwalających utrzymać stado w dobrej kondycji. Przykładem tego rodzaju związków s ą kwasy huminowe.

BIEGUNKI POD KONTROLĄ

Termin "kwasy huminowe" kojarzyć może się głównie z gleboznawstwem. Wraz z kwasami fulwowymi wchodzą one bowiem w skład tzw. kwasów humusowych - ważnego składnika próchnicy glebowej. Pod względem chemicznym kwasy huminowe to mieszanina silnie rozgałęzionych, wielkocząsteczkowych związków organicznych, powstających podczas rozkładu tkanek organizmów żywych. Skład chemiczny owej mieszaniny może być różny, wynika on w głównej mierze z rodzaju rozkładanej materii organicznej. Tym, co łączy występujące w mieszaninie związki, jest ich kwasowy charakter.

Właściwości kwasów huminowych sprawiają, że mogą być one skutecznym narzędziem kontroli zdrowia naszego stada. Przede wszystkim dotyczy to prosiąt. Kwasy huminowe wykazują bowiem działanie...

Cały artykuł w najnowszym marcowym wydaniu miesięcznika "Farmer"