PARTNERZY PORTALU
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl

Zwalczanie pasożytów

Autor: Marek Gasiński, Aneta Kołodziejczyk, Piotr Kołodziejczyk

Dodano: 23-11-2006 11:42

Tagi:

W poprzednim numerze opublikowaliśmy artykuł, w którym przedstawiliśmy, jak postępować, aby skutecznie zwalczyć pasożyty występujące u świń. W tym numerze pokazujemy przykład programu ich zwalczania.



Wszelkie zabiegi związane z odrobaczaniem świń, a więc rozpoznanie sytuacji inwazjologicznej fermy, opracowanie strategii zwalczania pasożytów oraz zastosowanie profilaktyczne bądź lecznicze preparatów przeciwpasożytniczych, powinny być prowadzone przez lekarza weterynarii. Należy pamiętać także o tym, że wszystkie preparaty stosowane do odrobaczania zwierząt są stosunkowo silnymi substancjami chemicznymi, które nie pozostają bez wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi. Dlatego po zastosowaniu leku u świń należy ściśle przestrzegać zalecanych okresów karencji, aby mięso nadawało się do spożycia przez człowieka.

Skuteczność leczenia
Przy ustalaniu schematu zwalczania inwazji pasożytniczych w stadzie świń trzeba wziąć pod uwagę możliwość powstawania szczepów pasożytów opornych na lek przy częstym i długotrwałym jego stosowaniu. Efektem tego zjawiska jest zmniejszenie, a nawet brak skuteczności leczniczej danego preparatu. Złym rozwiązaniem w takim wypadku jest podwyższenie dawki, gdyż może to prowadzić do zatruć. Aby wyeliminować możliwość nabywania oporności przez pasożyty, preparaty do odrobaczania należy stosować naprzemiennie, czyli wymieniać jeden preparat na inny przynajmniej raz w ciągu roku.
Preparaty stosowane w formie iniekcji są z reguły skuteczne w przypadku większości pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych występujących u świń. Aby jednak ich działanie przyniosło oczekiwany efekt, należy zwrócić szczególnie baczną uwagę na zalecenia odnośnie sposobu ich podawania, ponieważ niektóre z nich (iwermektyna) stosuje się w formie iniekcji podskórnych, inne natomiast (doramektyna) w postaci iniekcji domięśniowych. O ile domięśniowe podawanie środków przeciwrobaczych nie sprawia specjalnego kłopotu, o tyle wykonanie iniekcji podskórnych u dużych zwierząt wymaga sporej wprawy i obecności co najmniej dwóch osób. Jedna z nich podaje preparat, a druga przytrzymuje zwierzę w poskromie. W przypadku warchlaków odrobaczanie za pomocą iwermektyny wymaga schwytania każdego zwierzęcia i podania preparatu podskórnie w fałd kolanowy, gdyż tylko taka forma iniekcji gwarantuje prawidłowe zadziałanie środka. Podanie tego preparatu w tkankę mięśniową jest niewłaściwe i przeprowadzone w ten sposób odrobaczanie może być nieskuteczne.

Walka ze świeżbem
W przypadku stwierdzenia świerzbu nawet u pojedynczych świń w stadzie należy pamiętać, aby leczeniu poddać wszystkie zwierzęta. Leczenie świerzbu różni się w istotny sposób od zwalczania parazytoz wewnętrznych u świń i wymaga zastosowania odpowiednich preparatów, nazywanych często insektycydami. Na rynku dostępne są zarówno preparaty doustne, na przykład iwermektyna, jak i środki stosowane w formie iniekcji: iwermektyna do wstrzykiwań podskórnych i doramektyna do iniekcji domięśniowych. Do leczenia świerzbu można także wykorzystać preparaty stosowane zewnętrznie na skórę, na przykład amitrazę. Środki takie można zastosować w postaci oprysku zwierząt lub kąpieli, ale najlepsze efekty uzyskuje się jednak, stosując preparaty w postaci iniekcji. Zwalczanie świerzbu przy pomocy insektycydów kontaktowych jest bowiem dość kłopotliwe, tym bardziej, że nasilenie choroby zazwyczaj następuje w okresie jesienno-zimowym i podczas zabiegów leczniczych należy chronić zwierzęta przed nadmiernym wychłodzeniem.
Częstotliwość odrobaczania stada podstawowego przeciwko świerzbowcom zależy od stopnia zaawansowania świerzbu, warunków zoohigienicznych panujących w fermie, sposobów chowu oraz od tego, czy i w jakim stopniu przestrzegane są zasady bioasekuracji. W niektórych fermach konieczne jest powtarzanie zabiegów zwalczania świerzbowców nawet 4–5 razy w ciągu roku.
Przy zwalczaniu świerzbu u warchlaków preparaty należy podawać mniej więcej 2–3 tygodnie po odsadzeniu, a następnie przed wprowadzeniem zwierząt do fazy tuczu końcowego.
Tak częste podawanie preparatów w formie iniekcyjnej jest dość kłopotliwe i wymaga dużego wysiłku. Ale przy innych formach odrobaczania można przeoczyć niektóre zwierzęta, co stwarza dużo większe ryzyko pozostawienia w stadzie świń nieskutecznie odświerzbionych lub odrobaczonych. Z tego powodu zastosowany program zwalczania inwazji w stadzie może być całkowicie bezużyteczny. Warto zaznaczyć, że w ciężkich przypadkach, przy zaawansowanej formie świerzbu, zabieg odświerzbiania powinien być przeprowadzony dwukrotnie, w taki sposób, aby drugie podanie preparatu miało miejsce 14 dni po pierwszym. Pierwsze zastosowanie leku niszczy bowiem osobniki dorosłe i larwy, ale nie niszczy jaj świerzbowców, na które preparaty, takie jak iwermektyna, nie działają. Zastosowanie środka odświerzbiającego po 14 dniach zabija wyklute z jaj larwy i nie dopuszcza do dalszego rozwoju świerzbowców, czyli do powstania osobników dorosłych i odnowienia populacji pasożytów.

Ochrona z zewnątrz
Stosowanie preparatów odświerzbiających zewnętrznie, czyli w formie oprysków na skórę świń, wydaje się być skutecznym zabiegiem, chociaż wymaga bardzo dużych nakładów pracy i ścisłego przestrzegania terminów podczas wykonywania zabiegów. Taki sposób zwalczania świerzbu wiąże się także z ryzykiem pominięcia niektórych zwierząt, przez co pojawia się niebezpieczeństwo i możliwość ponownego rozprzestrzeniania się świerzbowca ze zwierząt nieskutecznie odrobaczonych na zwierzęta odświerzbione.
Praktyka wskazuje, że odrobaczanie preparatami iniekcyjnymi, które zabezpieczają przez dłuższy czas przed reinfekcją, jest o wiele skuteczniejsze, natomiast stosowanie preparatów zewnętrznie powinno stanowić uzupełnienie w fermach, w których zasady bioasekuracji nie są do końca przestrzegane i w których nie jest stosowana zasada „całe pomieszczenie pełne – całe pomieszczenie puste”.
Autorzy pracują w firmie doradczej SAN-VIT

Bioasekuracja
W krajach, w których jest wysoki poziom produkcji zwierzęcej, lekarzom weterynarii wiedzie się znacznie lepiej, kiedy zwierzęta nie chorują. To efekt upowszechnienia bioasekuracji.

Bioasekuracja to nowoczesne podejście do ochrony zdrowia świń. Jest to bowiem zespół działań zmierzających do tego, aby zwierzęta nie chorowały. – Wizyta lekarza weterynarii w gospodarstwie nie oznacza wtedy, że zwierzęta zachorowały – mówił prof. Zygmunt Pejsak z Instytutu Weterynarii w Puławach w czasie Zjazdu Producentów Trzody Chlewnej, który już po raz piąty zorganizowała firma POLNET. Wręcz przeciwnie, lekarze zarabiają więcej wówczas, gdy zwierzęta nie chorują. U nas bioasekuracja dopiero raczkuje i dlatego lekarze weterynarii nadal żyją głównie z leczenia zwierząt.
O niedocenianiu bioasekuracji w chowie świń mówił podczas zjazdu także dr Marian Parowski, lekarz o wieloletniej praktyce. Rolnicy podchodzą do niej dowolnie, a nierzadko wręcz lekceważąco. Dodał także, że brak odpowiedniej bioasekuracji bardzo często powoduje zakażenie stada, co wpływa ujemnie na wydajność zwierząt i wyniki ekonomiczne.
Czym więc jest owa bioasekuracja?  Są to różne działania ograniczające wprowadzenie i rozprzestrzenianie się czynników chorobotwórczych zarówno do organizmu zwierząt, jak i między zwierzętami. Działania te mają dwojaki charakter. Z jednej strony jest to zabezpieczenie stada przed czynnikami chorobotwórczymi, mogącymi przedostawać się na zewnątrz, na przykład ze środowiska otaczającego chlewnię. Z drugiej – ograniczenie zagrożeń wewnątrz chlewni, do których zaliczyć trzeba wzrost koncentracji drobnoustrojów chorobotwórczych lub warunkowo chorobotwórczych, czyli takich, które ujawniają swoje działanie pod wpływem złych warunków utrzymania.                   

Źródło: "Farmer" 20/2006



Podobał się artykuł? Podziel się!
×

WSZYSTKIE KOMENTARZE (1)

PISZESZ DO NAS Z ADRESU IP: 18.207.106.142
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin forum

Drogi Użytkowniku!

W związku z odwiedzaniem naszych serwisów internetowych możemy przetwarzać Twój adres IP, pliki cookies i podobne dane nt. aktywności lub urządzeń użytkownika. O celach tego przetwarzania zostaniesz odrębnie poinformowany w celu uzyskania na to Twojej zgody. Jeżeli dane te pozwalają zidentyfikować Twoją tożsamość, wówczas będą traktowane dodatkowo jako dane osobowe zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/679 (RODO).

Administratora tych danych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz w Polityce Prywatności pod tym linkiem.

Jeżeli korzystasz także z innych usług dostępnych za pośrednictwem naszych serwisów, przetwarzamy też Twoje dane osobowe podane przy zakładaniu konta, rejestracji na eventy, zamawianiu prenumeraty, newslettera, alertów oraz usług online (w tym Strefy Premium, raportów, rankingów lub licencji na przedruki).

Administratorów tych danych osobowych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz również w Polityce Prywatności pod tym linkiem. Dane zbierane na potrzeby różnych usług mogą być przetwarzane w różnych celach, na różnych podstawach oraz przez różnych administratorów danych.

Pamiętaj, że w związku z przetwarzaniem danych osobowych przysługuje Ci szereg gwarancji i praw, a przede wszystkim prawo do sprzeciwu wobec przetwarzania Twoich danych. Prawa te będą przez nas bezwzględnie przestrzegane. Jeżeli więc nie zgadzasz się z naszą oceną niezbędności przetwarzania Twoich danych lub masz inne zastrzeżenia w tym zakresie, koniecznie zgłoś sprzeciw lub prześlij nam swoje zastrzeżenia pod adres odo@ptwp.pl.

Zarząd PTWP-ONLINE Sp. z o.o.