Legendarnym Ursusem C-330 rozpoczynamy cykl artykułów historycznych na długie zimowe wieczory. Przyjrzymy się w nim zarówno maszynom polskiej produkcji, jak i importowanym z innych krajów bloku wschodniego. Na podstawie literatury z epoki sprawdzimy, jakie parametry oferowała ówczesna technika i jakie zalety swoich maszyn podkreślali producenci. Postaramy się również odnieść do cen innych produktów, aby zobrazować faktyczną wartość omawianych maszyn.

Maszyna doskonała

"Ciągnik Ursus C330 przeznaczony jest głównie do wykonywania wszelkich prac w rolnictwie. Może mieć również zastosowanie w transporcie gospodarczym. Ciągnik C330 jest przystosowany do współpracy z maszynami i narzędziami przyczepianymi i zawieszanymi oraz napędzanymi wałkiem odbioru mocy lub kołem pasowym", podawał „Informator Agromy”.

Zakup pierwszego ciągnika wiązał się z koniecznością wymiany całego parku maszynowego, foy. Narodowe Archiwum Cyfrowe
Zakup pierwszego ciągnika wiązał się z koniecznością wymiany całego parku maszynowego, foy. Narodowe Archiwum Cyfrowe

- Ciągnik jest łatwy w obsłudze, ma długie przebiegi międzynaprawcze, niskie koszty eksploatacji i nowoczesną estetyczną sylwetkę. Sześciobiegowa skrzynia przekładniowa umożliwia właściwy dobór prędkości do każdych warunków pracy i ekonomiczne wykorzystanie silnika – chwalił Zakład Doświadczalny Ciągników Rolniczych we wstępie do instrukcji obsługi z 1974 r.

Droższy od Malucha, tańszy od Dużego Fiata

W wydaniu „Informatora Agromy” z 1979 roku Centrala Handlowa Sprzętu Rolniczego podała cenę 145 tys. złotych za podstawowe wyposażenie. Dla porównania Fiat 126p kosztował w tym czasie około 90 tys. zł., Fiat 125p około 170 tys. zł, a zaprezentowany rok wcześniej Polonez, w wersji z silnikiem 1.3, aż 250 tys. zł. Jeśli chodzi o produkty pierwszej potrzeby, bochenek chleba w 1979 r. kosztował 4 zł, cukier 10,5 zł/kg, a wódka 100 zł/0,5l. Ze sprzętu AGD możemy wymienić pralkę SHL Frania za około 1600 zł.

 

 

Nie można zapominać, że w tamtych czasach zakup ciągnika był prawdziwą rewolucją w gospodarstwie. Przestawiając się z koni pociągowych na te mechaniczne, należało zmienić również maszyny współpracujące.

Do Ursusa C330 kupowany był zazwyczaj pług dwuskibowy produkcji Fabryki Maszyn Rolniczych „Agromet-Unia” z Grudziądza, kosztujący wg „Informatora Agromy” z 1979 r., zależnie od modelu i wyposażenia 6-9 tys. zł. Do tego zastawu pasował również kultywator U417 za około 9 tys. zł, kosiarka Osa za 13 tys. zł, a także siewnik Poznaniak czy snopowiązałka Warta, których omówieniem zajmiemy się w niedalekiej przyszłości.

Ursusy C330 często były widywane ze snopowiązałkami, fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe
Ursusy C330 często były widywane ze snopowiązałkami, fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe

W 1985 r. ceny znacząco wzrosły. Według ówczesnego wydania publikacji „Dane techniczno – eksploatacyjne maszyn i ciągników rolniczych”, Ursus C330 kosztował 471 tys. złotych. Dwuskibowy pług U021 20 tys. zł., kultywator U417 odpowiednio 28,8 tys. zł, a kosiarka Osa 57,2 tys. złotych.

 

Ceny skupu płodów rolnych 1979 r.

Według danych Głównego Urzędu Statystycznego, pszenica w 1979 r. była skupowana średnio po 5200 zł/t, żyto po około 4350 zł/t, jęczmień odpowiednio 5650 zł/t, a owies około 3850 zł/t, podobnie jak rok wcześniej. Ziemniaki sprzedawało się wówczas za średnio 2450 zł/t, a buraki cukrowe 1150 zł/t.

 

 

Żywiec wołowy skupowany był średnio po 31,30 zł/kg, cielęcy około 36,30 zł/kg, a wieprzowy średnio 44,90 zł/kg. Średnia cena skupu mleka w 1979 roku wynosiła około 5,75 zł/l, a jaj kurzych 2,76 zł/szt.

Dane techniczne i wyposażenie dodatkowe

Parametr Wartość
Liczba cylindrów 2
Pojemność silnika 1960 cm3
Moc silnika 30,5 KM
Maksymalny moment obrotowy 99,96 Nm
Prędkość maksymalna 23,44 km/h
Udźwig podnośnika 700 kg
Masa własna 1675-1880 kg


"Ciągniki dostarczane są w kompletacji według życzenia zamawiającego. Mamy nadzieję, że zalety ciągnika będą przez Was w pełni wykorzystane i będzie on Wam służył przez wiele lat", podaje instrukcja obsługi.

 

 

Kupując nowy ciągnik można było zdecydować się na wyposażenie dodatkowe:
•Sprężarka z instalacją pneumatyczną do pompowania ogumienia,
• Sprężarka z instalacją sterowania hamulcami pneumatycznymi przyczep,
• Instalacja hydrauliki zewnętrznej z 1 lub 2 wyjściami,
• Przewody wydechowe dolne,
• Błotniki kół przednich,
• Szersze koła przednie, zalecane do pracy z ładowaczem czołowym,
• Węższe koła tylne, zalecane po pracy w międzyrzędziach,
• Koła tylne bliźniacze,
• Obciążniki kół tylnych,
• Zaczep wahliwy,
• Zaczep do przyczep jednoosiowych,
• Przystawka pasowa,
• Koła zębate, umożliwiające uzyskanie niezależnych obrotów WOM,
• Kabina kierowcy.