W poprzednim artykule przybliżyliśmy nieco klasyfikację cieczy roboczych do układów hydraulicznych. Wiemy, że jest ich znacznie więcej rodzajów niż olejów stricte przekładniowych czy silnikowych. A zatem jak wybrać? Olej, czy ciecz trudnozapalną?

Przy doborze cieczy roboczej, należy uwzględnić takie parametry jak: warunki klimatyczne; czyli zarówno temperaturę pracy ciągłej, temperaturę maksymalną jak i tę w trakcie rozruchu, materiały, które zostały użyte w układzie czy obciążenie układu. Jeżeli istnieje ryzyko pożaru, powinniśmy skłonić się ku wariantom, które odznaczają się wysoką temperaturą zapłonu.

Temperatura

Temperatura ma kluczowy wpływ na lepkość ( VG ), zaś utrzymanie wiskozy na odpowiednim poziomie jest niezbędne do poprawnego funkcjonowania układu. Optymalny przedział lepkości dla cieczy hydraulicznych (w temperaturze normalnej pracy), to od 16 do 36 mm2/s. Jednakże taka informacja niekoniecznie będzie pomocna. Na szczęście, istnieją bardziej czytelne i zrozumiałe wytyczne przygotowane specjalnie w zależności od strefy klimatycznej oraz pory roku. W przypadku Polski, przyjmuje się, że ciecz hydrauliczna powinna mieć klasę lepkości VG 46-68 dla maszyn pracujących w sezonie letnim, oraz VG 32 (lub zbliżoną) dla maszyn pracujących zimą. Czasem, gdy warunki wymuszają rozruch w niskiej temperaturze oraz długotrwałą pracę pod dużym obciążeniem, stosuje się oleje o lepkości powyżej 100. Oczywiście najlepszą wytyczną co do klasy lepkości będzie zalecenie producenta maszyny.

HM czy HV, a może HL ?

Wszystko zależy od zaleceń konstruktora układu hydraulicznego, które zawarte będą w instrukcji maszyny. Ale co, gdy nią nie dysponujemy? Możemy posiłkować się rozszyfrowaniem skrótów oraz historią rozwoju cieczy hydraulicznych. Oto kilka najpopularniejszych cieczy i zastosowań:

Oleje HH, jedne z pierwszych, pozbawione dodatków uszlachetniających, które mogłoby wejść w reakcję z elementami układów hydraulicznych starszych maszyn, te będą wystarczające, gdy zechcemy wymienić olej w sprzęcie z tzw. minionej epoki. Możemy być pewni, że taki olej niczego nam „nie wypłucze” ani nie poczyni większych szkód – wyjątek będą oczywiście stanowiły nietypowe, niszowe, konstrukcje, które pod względem zastosowanych materiałów mogły wyprzedzać epokę.

Oleje HL, to najszerzej stosowana grupa cieczy roboczych. Nadają się do układów, które nie są nadmiernie obciążane i pracują w warunkach małej zmienności temperatury np. wewnątrz pomieszczeń, zarówno do hydrauliki siłowej jak i napędów hydrostatycznych.

Oleje HM (HLP), to grupa olejów, która zawiera wiele cennych dodatków (przeciwko zużyciu oraz korozji), a także takich, które poprawiają właściwości trybologiczne. Można je stosować w układach pracujących pod dużym obciążeniem i dużymi ciśnieniami, zarówno w napędach jak i hydraulice siłowej.

Oleje HV (HVLP), płyny z tej grupy interesują nas najbardziej, a to za sprawą bardzo dobrych parametrów właściwych dla cieczy roboczej (liczne dodatki uszlachetniające, dobra przewodność cieplna, lubryfikacja, odporność na spienianie), a przede wszystkim przygotowania pod kątem zastosowań w układach mobilnych. Sprawdzą się w warunkach zmiennej temperatury, wysokiego ciśnienia pracy oraz znacznych obciążeń.

Tabelka Grzegorza.jpg
Tabelka Grzegorza.jpg